Anizokoria
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zaburzenia czynności źrenicy | |||
| anisocoria | |||
|
|||
Anizokoria. Źrenica w prawym oku rozszerzona pod wpływem tropikamidu
Anizokoria wraz z początkową fazą porażenia nerwu twarzowego
Anizokoria – objaw polegający na różnej średnicy źrenic, będący wynikiem zaburzenia odruchu źrenicznego po jednej ze stron. Najczęstszą przyczyną jest nierównomierne pobudzenie nerwów współczulnych unerwiających mięśnie rozwierające źrenice.
Przyczyny[edytuj]
- Nierównomierność może być objawem procesu chorobowego, który toczy się w innych niż głowa lokalizacjach, np. w płucach (zespół Hornera).
- Osobną grupę przyczyn stanowią zmiany dotyczące ośrodkowego układu nerwowego; w tym przypadku anizokoria może być objawem obrażeń będących następstwem urazu, toczącego się procesu nowotworowego, migreny lub innych chorób, takich jak kiła.
- Przyczyny farmakologicznie, np. mydriatyki.
- Ostry atak jaskry[1].
- Pozorna anizokoria może też wystąpić u osób z protezą oczną.
- Anizokoria jest często wynikiem obrzęku mózgu; występuje jako jeden z częstych objawów w zatruciu glikolu etylowego.
Przypisy
- ↑ Eytan V., Mercier C., Paquier C., Carpentier F. Emergency unilateral mydriasis. „Presse médicale”. 22 (31), s. 1028–33, czerwiec 1983. PMID 12148258.
Bibliografia[edytuj]
- Feliks Bolechowski: Podstawy ogólnej diagnostyki klinicznej. Warszawa: PZWL, 1982, s. 235. ISBN 8320004659.