Anna Świderkówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Świderkówna
Anna Świderkównana Międzynarodowych Targach KsiążkiWarszawa, 20 maja 2006
Anna Świderkówna
na Międzynarodowych Targach Książki
Warszawa, 20 maja 2006
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1925
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 2008
Warszawa
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: papirologia
Profesura 1968
Praca naukowa
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 1946-1997
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Dama Orderu Bożogrobców

Anna Świderkówna (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, właśc. Anna Świderek (do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem), zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej zainteresowała się kulturą antyczną. Brała udział w powstaniu warszawskim jako sanitariuszka. Była więźniarką niemieckiego obozu jenieckiego.

Po wojnie podjęła studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku filologii klasycznej. Ukończyła je w 1949. W 1946, na pierwszym roku studiów, została zatrudniona na UW jako asystentka prof. Jerzego Manteuffla, pierwszego polskiego papirologa i organizatora Katedry Papirologii na Wydziale Historycznym UW.

W 1957 przebywała na stypendium rządu francuskiego w Instytucie Papirologii paryskiej Sorbony. W 1962 objęła kierownictwo Katedry Papirologii, które sprawowała do 1991. W 1968 mianowano ją profesorem nadzwyczajnym, a w 1986 została profesorem zwyczajnym. W 1997 przeszła na emeryturę. Wielokrotnie reprezentowała Polskę na międzynarodowych konferencjach i sympozjach poświęconych historii literatury i kultury antycznej.

W późniejszym okresie jej działalności naukowej i literackiej szczególną pozycję zajęła Biblia i jej rola w historii kultury. Tematyce tej, jak również popularyzacji wiedzy o Biblii, jej dziejach i bohaterach poświęciła wiele książek i publikacji; najbardziej znany z nich jest kilkuczęściowy cykl Rozmowy o Biblii (1994-2006). Publikowała artykuły m.in. w „Znaku”, „Tygodniku Powszechnym” i „Gazecie Wyborczej”.

W swoich publikacjach podejmowała również wielokrotnie wątki osobiste i autobiograficzne, m.in. sens i rolę wiary chrześcijańskiej, opisywała swój udział w powstaniu warszawskim oraz roczny pobyt w klasztorze benedyktynek.

Mieszkała w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej. Została pochowana 21 sierpnia 2008 na Cmentarzu Powązkowskim.

Media i spotkania[edytuj | edytuj kod]

Anna Świderkówna podczas cotygodniowego wykładu o Biblii (20 lutego 2006)

Do końca życia współpracowała z warszawskim Radiem Józef, tworząc cotygodniową audycję z udziałem słuchaczy pt. Prawie wszystko o Biblii – nazwa audycji pochodziła od tytułu jednej z książek Anny Świderkówny. Miała także audycje o tematyce biblijnej w Radiu Maryja.

Prowadziła poświęcone Biblii cotygodniowe spotkania, które odbywały się na plebanii sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie przy ul. Rakowieckiej.

Brała udział w organizowanych przez Krajowy Fundusz na rzecz Dzieci obozach dla młodzieży wybitnie uzdolnionej.

Członkostwo[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Twórczość (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • W „państwie” Apolloniosa (1959, rozprawa habilitacyjna)
  • Kiedy piaski egipskie przemówiły po grecku (1959)
  • Historie nieznane historii (1962)
  • Hellada królów (1969)
  • Hellenika. Wizerunek epoki od Aleksandra do Augusta (1974)
  • Siedem Kleopatr (1978)
  • Życie codzienne w Egipcie greckich papirusów (1983)
  • Bogowie zeszli z Olimpu (1991)
  • Rozmowy o Biblii (1994)
  • Ewangelia według św. Mateusza (przekład z jęz. greckiego, 1995)
  • Rozmów o Biblii ciąg dalszy (1996)
  • Ewangelia według św. Marka (przekład z jęz. greckiego, 1997)
  • Rozmowy o Biblii: Nowy Testament (2000)
  • Koń, który trafił do historii (2004)
  • Rozmowy o Biblii: Opowieści i przypowieści (2006)
  • Nie tylko o Biblii (2006)

Była redaktorką Słownika pisarzy antycznych. W jej dorobku znajdują się liczne tłumaczenia z łaciny i greki (m.in. poezje Katullusa i Teokryta, Fedra Seneki, pisma Ojców Apostolskich, ewangelie Mateusza i Marka). Przełożyła także Dzieje Grecji N.G.L. Hammonda[1].

Przypisy

  1. Elzbieta Przybył-Sadowska. "Tylko nieobecni są najbliżej". Wspomnienie o profesor Annie Świderkównie. „Znak”. nr 641, październik 2008. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]