Anna Czerwińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anna Czerwińska
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1949
Warszawa
Zawód farmaceuta
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Wikicytaty Anna Czerwińska w Wikicytatach
Strona internetowa

Anna Czerwińska (ur. 10 lipca 1949 r. w Warszawie) – polska alpinistka i himalaistka, zdobywczyni sześciu ośmiotysięczników i Korony Ziemi.

Uczestniczyła w wyprawach wspinaczkowych m.in. z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską. Z zawodu jest doktorem nauk farmaceutycznych, lecz od wielu lat nie pracuje w swoim zawodzie – porzuciła go dla gór, które są jej największą pasją. Obecnie prowadzi firmę, która sprowadza z Indii ubrania, biżuterię oraz inne orientalne produkty.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Zainteresowanie Anny Czerwińskiej wspinaczką rozpoczęło się w roku 1969. Od tej pory Czerwińska wspina się w górach, głównie w zespołach kobiecych. Z Palmowską tworzyła zgrany zespół i to wraz z nią dokonała wielu przejść aż do czasu wycofania się jej ze wspinania. Początkowo uprawiała taternictwo, później zainteresowała się górami wyższymi: Alpami, Himalajami, Karakorum. Po 1990 wycofała się z gór najwyższych i wróciła do nich w 1997.

W 2000 jako druga Polka po Wandzie Rutkiewicz stanęła na szczycie Mount Everestu. W latach 90. zdobywała kolejne najwyższe szczyty kontynentów. Wejściem na Everest skompletowała Koronę Ziemi jako drugi Polak po Leszku Cichym. W momencie wejścia na Everest była najstarszą kobietą, która stanęła na tym szczycie.

Jest autorką wielu artykułów w prasie górskiej (m.in. w "Taterniku"), a także kilkunastu książek. Została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (w 2004 roku) oraz członkostwem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu.

Najważniejsze osiągnięcia wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

Tatry[edytuj | edytuj kod]

Alpy[edytuj | edytuj kod]

  • północna ściana Matterhornu (1977, z Krystyną Palmowską)
  • pierwsze kobiece przejście zimowe północnej ściany Matterhornu (1978, z Krystyną Palmowską, Wandą Rutkiewicz i Ireną Kęsą)

Himalaje i Karakorum[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 – Rakaposhi (7788 m n.p.m.), pierwsze kobiece wejście, nową drogą
  • 30 czerwca 1983 – przedwierzchołek Broad Peak: Rocky Summit (8028 m), w dwuosobowym zespole kobiecym z Krystyną Palmowską
  • 15 lipca 1985 – Nanga Parbat (8126 m), w zespole kobiecym z Wandą Rutkiewicz i Krystyną Palmowską
  • 1986 – dotarcie na K2 do wysokości ok. 8200 m, nową drogą do Magic Line, z Krystyną Palmowską i Januszem Majerem
  • 21 maja 2000 – Mount Everest (8848 m), drugie polskie kobiece wejście
  • 6 października 2000 – Shisha Pangma Middle (8013 m)
  • 21 maja 2001 – Lhotse (8501 m), pierwsze polskie kobiece wejście
  • 25 września 2001 – Czo Oju (8201 m)
  • 2 sierpnia 2003 – Gaszerbrum II (8034 m)
  • 25 maja 2006 – Makalu (8485 m), pierwsze polskie kobiece wejście

Zdobyte ośmiotysięczniki[edytuj | edytuj kod]

  • główne wierzchołki: Nanga Parbat, Mount Everest, Lhotse, Czo Oju, Gaszerbrum II, Makalu
  • boczne wierzchołki: Broad Peak, Sziszapangma

Korona Ziemi[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Kurczab: Leksykon polskiego himalaizmu. Warszawa: Agora SA – Biblioteka Gazety Wyborczej, 2008, s. 32-33, seria: Polskie Himalaje. ISBN 978-83-7552-383-6.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.