Anna Dąbrowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Monika Dąbrowska
DabrowskaAnia.jpg
Ania Dąbrowska podczas koncertu w Sopocie 13 lutego 2009
Imię i nazwisko Anna Monika Dąbrowska
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1981
Chełm, Polska
Pochodzenie Polska
Gatunek pop
Zawód wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów, producent muzyczny
Aktywność od 2003
Wytwórnia płytowa Sony Music, Jazzboy Records
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Anna Monika Dąbrowska, znana też jako Ania (ur. 7 stycznia 1981 w Chełmie) – polska wokalistka popowa.

Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV[1]. Zadebiutowała w 2004 roku albumem Samotność po zmierzchu, który zdobył wysokie uznanie krytyki i publiczności. Wydawnictwo Kilka historii na ten sam temat z 2006 roku było jej pierwszym albumem nawiązującym do tradycji polskiej muzyki lat 60., co artystka kontynuowała na kolejnych dwóch płytach[2]. Ania wydała dotąd pięć albumów studyjnych, z których cztery trafiły na pierwsze miejsce listy sprzedaży OLiS w Polsce[3] i cztery uzyskały status platynowych[4]. Jest jedną z najczęściej nominowanych artystek do Nagrody Muzycznej Fryderyk i obecnie ma na swoim koncie 8 wygranych statuetek[5]. Do 2011 roku, łączna sprzedaż jej płyt w Polsce przekroczyła liczbę 250 tys. egzemplarzy[6].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ania rozpoczęła edukację muzyczną jako nastolatka. Będąc w liceum, uczyła się jednocześnie w szkole muzycznej w klasie kontrabasu.[7] Przez pewien okres grała również na gitarze basowej i była wokalistką zespołu 4 Pory Roku, z którym brała udział w konkursach muzycznych. Występowała m.in. na Festiwalu Poezji Śpiewanej i Festiwalu Piosenki Francuskiej. Studiowała psychologię w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Pierwszy raz szerszej publiczności pokazała się w 2002 roku w programie rozrywkowym Idol, w którym zajęła 8. miejsce. Następnie współpracowała z Andrzejem Smolikiem i Krzysztofem Krawczykiem, nagrywając chórki do ośmiu piosenek na płytę Krawczyka ...bo marzę i śnię. W roku 2003 została zaproszona do udziału w Projekcie SI 031, w ramach którego udzieliła się wokalnie w trzech piosenkach i wzięła udział w nagraniu teledysku "Trzynastka". W tym samym roku do rozgłośni radiowych trafił jej pierwszy singel, "I See", który zdobył jednak dość umiarkowaną popularność.

Na początku 2004 roku wydała swoją debiutancką płytę, Samotność po zmierzchu, wyprodukowaną przez Bogdana Kondrackiego. Album dostał bardzo dobre recenzje, a jego premierę poprzedzał singel "Tego chciałam", który stał się dużym przebojem. W tym samym roku piosenkarka wystąpiła w konkursie Premier na festiwalu w Opolu z utworem "Glory". Kolejne przebojowe single, "Charlie, Charlie" i "Inna", umocniły pozycję piosenkarki na polskim rynku muzycznym, a za nakład ponad 40 tys. egzemplarzy[8] debiutancka płyta jesienią uzyskała status złotej[9]. W 2005 roku wokalistka zdobyła nagrodę As EMPiKu[10] oraz trzy Fryderyki[11]. Dzięki wysokiej sprzedaży debiutanckiego albumu wystąpiła latem podczas festiwalu TOPtrendy, gdzie wykonała trzy piosenki: "Tego chciałam", "Tylko słowa zostały" i "Charlie, Charlie".

W 2006 roku udzieliła się wokalnie na albumie Unhappy Songs projektu Silver Rocket i pojawiła się gościnnie w dwóch teledyskach z tej płyty. W październiku, ponad dwa i pół roku po debiucie, ukazał się drugi album Ani, zatytułowany Kilka historii na ten sam temat. Był on nawiązaniem do polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku[7], co podkreślała także stylizacja wizualna wokalistki. Pierwszy singel promujący album, "Trudno mi się przyznać", zdobył dużą popularność, podobnie jak kolejny, "Czekam...", wydany na początku 2007 roku. Płyta dostała bardzo przychylne recenzje i osiągnęła jeszcze większy sukces niż poprzednia, uzyskując już półtora miesiąca po premierze miano platynowej[4] i rozchodząc się w ilości 50 tys. sztuk[8]. Potwierdzeniem sukcesu drugiej płyty był występ artystki w czołówce festiwalu TOPtrendy 2007. W tym samym roku piosenkarka zdobyła nagrodę w kategorii Album Roku podczas gali Eska Music Awards i była nominowana do nagrody MTV Europe Music Award jako najlepszy polski wykonawca. W październiku 2007 Ania rozpoczęła trasę koncertową, która zbiegła się z wydaniem dwupłytowej reedycji albumu Kilka historii na ten sam temat.

W czerwcu 2008 roku ukazała się trzecia płyta artystki, W spodniach czy w sukience?, nad którą Ania pracowała między innymi z Leszkiem Możdżerem oraz Danielem Bloomem. Krążek kontynuował zapoczątkowaną na poprzednim wydawnictwie tematykę retro i styl lat 60., co na tym etapie kariery Ani stało się znakiem rozpoznawczym jej twórczości. Album okazał się kolejnym sukcesem komercyjnym (po czterech dniach uzyskał status złotej płyty, ostatecznie pokrywając się platyną), a także artystycznym, choć opinie krytyków na temat płyty były podzielone. Na pierwszy utwór promujący album wybrano "Nigdy więcej nie tańcz ze mną". Nagranie to odniosło duży sukces na listach przebojów, a w sierpniu artystka wzięła z tą piosenką udział w konkursie na Polski Hit Lata podczas Sopot Hit Festiwal[12]. Drugim singlem został tytułowy utwór "W spodniach czy w sukience", a trzecim "Smutek mam we krwi", natomiast album przekroczył nakład 50 tysięcy sztuk[13]. Jesienią 2008 Ania wyruszyła w trasę sponsorowaną przez markę Nissan Micra.

W 2009 roku Ania otrzymała osiem nominacji do Fryderyków 2009, choć ostatecznie nie zdobyła żadnej statuetki[14]. W czerwcu wystąpiła na festiwalu TOPtrendy 2009, plasując się na 3. miejscu wśród artystów, którzy w poprzednim roku sprzedali najwięcej płyt. Po raz czwarty otrzymała też nominację do nagrody MTV w kategorii Najlepszy Polski Wykonawca. Tego samego roku Ania nawiązała współpracę z francuską grupą Nouvelle Vague, z którą nagrała cover utworu "Johnny and Mary" Roberta Palmera. Utwór ten pojawił się na polskiej edycji albumu 3 Nouvelle Vague[15]. Jesienią ukazał się też singel "Nigdy nie mów nigdy", promujący film o tym samym tytule, który wyreżyserował Wojciech Pacyna.

W kwietniu 2010 odbyła się premiera czwartego albumu, zatytułowanego Ania Movie, na którym znalazły się się wyłącznie covery piosenek z klasycznych filmów i seriali. Według zapowiedzi, była to ostatnia płyta Ani Dąbrowskiej utrzymana w stylu retro[16]. Album okazał się kolejnym dużym sukcesem wokalistki, utrzymując się przez 7 tygodni z rzędu na szczycie listy OLiS[17], i przekroczył nakład 50 tys. egzemplarzy[18]. Pierwszy teledysk powstał do piosenki "Bang Bang (My Baby Shot Me Down)" z repertuaru Cher, a drugi do "Silent Sigh" z filmu Był sobie chłopiec. Planowana na wiosnę trasa promocyjna została przesunięta na jesień i zimę 2010 z powodu katastrofy pod Smoleńskiem oraz stanu zdrowia piosenkarki[19]. Także w 2010 roku, w lipcu, Ani i jej partnerowi Pawłowi Jóźwickiemu urodził się syn, Stanisław[20].

W 2011 roku wraz z Kayah, Andrzejem Piasecznym i Adamem "Nergalem" Darskim objęła funkcję jurora w programie rozrywkowym The Voice of Poland, którego premiera odbyła się we wrześniu tego samego roku na antenie stacji telewizyjnej TVP2[21]. W 2012 roku artystka udzieliła się w piosence "Niebieski parasol" na solowym albumie Dziecko szczęścia Krzysztofa "Kielicha" Kieliszkiewicza, basisty zespołu Lady Pank. W październiku ukazał się piąty album studyjny wokalistki, zatytułowany Bawię się świetnie, który w niecałe dwa miesiące od premiery uzyskał status platynowej płyty[22]. Krążek promowały utwory "Bawię się świetnie" i "Jeszcze ten jeden raz". Na początku kwietnia 2013 na świat przyszło drugie dziecko Dąbrowskiej i Jóźwickiego, córka Mela[23].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Ani Dąbrowskiej.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Akademia fonograficzna :: Nagroda muzyczna - Fryderyk (Sekcja Muzyki Rozrywkowej) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2010-10-03].
  2. Wywiad: Do niczego się nie naginam. Rozmowa z Anią Dąbrowską (pol.). Stopklatka.pl. [dostęp 2011-04-18].
  3. Ania - Music Charts (ang.). acharts.us. [dostęp 2013-03-27].
  4. 4,0 4,1 Listy bestsellerów, wyróżnienia (Platynowe CD) (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2009-04-23].
  5. FRYDERYKOWY „TOP” (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2011-04-10].
  6. ANIA DĄBROWSKA, wokalistka (pol.). podprad.com.pl. [dostęp 2011-04-04].
  7. 7,0 7,1 Ania Dąbrowska :: Biografia :: RMF FM (pol.). www.rmf.fm. [dostęp 2009-10-13].
  8. 8,0 8,1 Ania Dąbrowska - brak biletów (pol.). Trojmiasto.pl. [dostęp 2009-06-21].
  9. Listy bestsellerów, wyróżnienia (Złote CD) (pol.). ZPAV. [dostęp 2009-04-23].
  10. Asy Empiku (pol.). wyborcza.pl, 2005-02-03. [dostęp 2009-10-13].
  11. Po trzy Fryderyki 2004 dla Ani Dąbrowskiej i Sidneya Polaka (pol.). Onet.pl, 2005-03-16. [dostęp 2009-10-13].
  12. Jaki będzie Polski Hit Lata 2008? (pol.). www.muzyczna.pl, 2008-08-08. [dostęp 2009-10-13].
  13. Paweł Kasa: Brutalna rzeczywistość sceny muzycznej (pol.). www.magazyntrendy.pl. [dostęp 2013-03-27].
  14. Mateusz Kołodziej: Fryderyki 2009 – porażka Dąbrowskiej, triumf alternatywy (pol.). axunarts.wordpress.com, 2009-04-21. [dostęp 2009-10-23].
  15. Ania wśród wielkich gwiazd! (pol.). Interia.pl, 2009-07-21. [dostęp 2009-07-21].
  16. Ania filmowo żegna się z retro (pol.). Interia.pl, 2010-02-19. [dostęp 2010-02-19].
  17. Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS - Official Retail Sales Chart (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2010-04-10].
  18. Ania powraca na scenę (pol.). www.cgm.pl. [dostęp 2010-10-23].
  19. Joanna Weryńska: Ania Dąbrowska: bycie mamą jest naprawdę fajne! (pol.). www.gazetakrakowska.pl, 2010-12-13. [dostęp 2011-04-18].
  20. Ania Dąbrowska ma syna (pol.). Onet.pl, 2010-07-27. [dostęp 2010-09-01].
  21. Krzysztof Lisowski: Dąbrowska, Kayah, Piasek i Nergal w jury „The Voice” TVP 2 (pol.). www.wirtualnemedia.pl, 2011-08-01. [dostęp 2013-03-27].
  22. KONKURS: Ania bawi się świetnie, bo już jest platynowa (pol.). barock.pl, 2012-12-06. [dostęp 2013-03-27].
  23. Wiemy jak Dąbrowska nazwała córkę (pol.). afterparty.pl, 2013-04-03. [dostęp 2014-01-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]