Anna Habsburżanka

Z Wikipedii

Anna Habsburżanka (ur. 16 sierpnia 1573 w Grazu, zm. 10 lutego 1598 w Warszawie), była córką arcyksięcia Karola, brata cesarza Maksymiliana II, królowa Polski i Szwecji, pierwsza żona Zygmunta III, matka Władysława IV.

Była otoczona troskliwą opieką rodziców. Należała do bardzo wykształconych panien swego wieku. Już w 1586 Anna Jagiellonka rozpoczęła starania o rękę którejś córki Karola dla swego siostrzeńca. Habsburgowie mieli pomóc w uzyskaniu korony polskiej dla Zygmunta. Plany upadły jednak, bowiem Anna była zaręczona z Henrykiem I Lotaryńskim. Zygmunt zaczął zalecać się do Krystyny Holsztyńskiej. Również ten plan młodego króla nie doszedł do skutku.

W 1590 roku dowiedziawszy się, że zaręczyny Anny zostały zerwane, Waza podjął ponowne starania o ślub z Anną. Po długich pertraktacjach 4 maja 1592 odbył się w Wiedniu ślub per procura. Właściwe zawarcie małżeństwa, połączone z koronacją na królową Polski, odbyło się 31 maja tegoż roku w Krakowie. W latach 1593-1594 wraz z mężem przebywała w Szwecji, gdzie 1 marca 1594 koronowano ją w Uppsali na królową szwedzką.

Mimo że była Habsburżanką, przygarbiona i niezbyt ładna Anna zyskała sympatię narodu polskiego i przede wszystkim męża, który szczerze ją pokochał. W 1595 roku urodziła syna Władysława, późniejszego króla polskiego. Była w ciąży jeszcze cztery razy, jednak jako jedyny przeżył Władysław. W Polsce nie odegrała poważniejszej roli politycznej. Przedkładała życie w zaciszu domowym, przepojone żarliwością religijną z Zygmuntem III Wazą. Zmarła 10 lutego 1598 w Warszawie wskutek krwotoków spowodowanych poronieniem. Spoczęła w katedrze wawelskiej.