Anna Katarzyna Konstancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Anne constance.JPG

Anna Katarzyna Konstancja Wazówna (ur. 7 sierpnia 1619 w Warszawie, zm. 8 października 1651 w Kolonii) – królewna polska, córka króla Zygmunta III Wazy i jego drugiej żony Konstancji Austriaczki. Była najmłodszym dzieckiem króla Zygmunta III i jedyną córką, która dożyła wieku dorosłego.

Zanim skończyła 13 lat kolejno straciła matkę (1631) i ojca (1632). W celu zabezpieczenia materialnego bytu królewny w 1632 roku sejm wyznaczył jej jako oprawę należące wcześniej do jej matki starostwa brodnickie, gołubskie i tucholskie. Starostwa te zostały jednak odebrane królewnie po jej dojściu do pełnoletności w 1638 roku[1]. Od 1637 roku toczyły się rozmowy na temat małżeństwa Anny Katarzyny Konstancji i Ferdynanda Karola Habsburga, dziedzica Tyrolu, bratanka cesarza Ferdynanda II. Małżeństwo to, mimo ponawianych układów w latach 1639 i 1641, nie doszło do skutku. Na przeszkodzie stanęły młody wiek Ferdynanda Karola oraz brak porozumienia w kwestii wysokości posagu.

Kandydatami do jej ręki byli również: elektor brandenburski Fryderyk Wilhelm oraz brat króla Francji Ludwika XIII - Gaston Orleański[1].

Ostatecznie 8 czerwca 1642 roku[2] poślubiła w Warszawie Filipa Wilhelma, palatyna Renu, któremu wniosła znaczny posag w klejnotach i gotówce obliczany łącznie na 2 mln talarów[1]. Zmarła bezpotomnie[2].

Została pochowana w kościele jezuitów w Düsseldorfie.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 S. Ochmann-Staniszewska, Dynastia Wazów w Polsce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, s. 165-167.
  2. 2,0 2,1 Zygmunt Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 236.

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]