Anna Katharina Schönkopf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anna Katharina Schönkopf (zwana Käthchen lub Annette) (ur. 22 sierpnia 1746 w Lipsku; zm. 20 maja 1810 tamże) była córką Christiana Gottlieba Schönkopf, odlewnika wyrobów cynowych, u którego w domu stołował się młody Johann Wolfgang Goethe w czasie swych studiów w Lipsku.

Goethe i Anna Katharina poznali się w roku 1766, a on zakochał się szaleńczo w niej od pierwszego wejrzenia. Ona była starsza od niego o trzy lata i zapewne bardziej doświadczona w igraszkach miłosnych, to też początkowo unikała zbliżenia, zwłaszcza, że ze względu na różnice statusu społecznego ich związek nie uchodziłby za poprawny. Córka rzemieślnika i syn radcy cesarskiego - w towarzystwie nie byliby tolerowani.

W tych perypetiach miłosnych zaufanym Goethego był starszy od niego o 10 lat Ernst Wolfgang Behrisch, ochmistrz na dworze hrabiego Lindenau, człowiek świarowy oraz ekspert w dziedzinie poezji. Zakochany Goethe pisał niewyszukane wiersze miłosne w stylu rokoko. Te anakreontyki zebrane przez Behrischa w roku 1767 są znane jako Annette-Lieder (Annettenlieder) lub Buch Annette, wydane dopiero w 1896 r. Na wiosnę 1768 r. się rostali, zwłaszcza że Goethe od początku wykazywał chorobliwą zazdrość, uzasadnioną albo i bez powodu. Tego rodzaju emocje przezwyciężał pisząc w 1768 r. utwór sceniczny w stylu sielanki Kaprysy zakochanego (Die Laune des Verliebten)[1], w którym zazdrosny kochanek sam zdradza swą ukochaną i w ten sposób staje się bardziej wyrozumiały.

Dopiero w roku 1779 w książęcej letniej rezydencji Ettersburg odbyła się amatorska prapremiera Kaprysów, gdzie Goethe grał zazdrosnego pasterza, a uwiodła go (na scenie) znana aktorka Corona Schröter. Ilustrację muzyczną skomponował Carl Friedrich Siegmund von Seckendorff (1744-1785). W roku 1806 sztuka ukazała się drukiem.

Anna Katharina w roku 1770 poślubiła prawnika Christiana Karla Kanne, który później został wiceburmistrzem targowego miasta Lipska. Goethe określił ją jako swą pierwszą dziewczynę w liście do ukochanej damy dworu Charlotty von Stein.

Przypisy

  1. Werner Deetjen: Die Göchhausen. Briefe einer Hofdame aus dem klassischen Weimar, s. 192, 9 ilustracjii. Verlag E. S. Mittler & Sohn. Berlin 1923, patrz s.22 (niem.)