Anna Seniuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Seniuk
Anna Seniuk, 2007
Anna Seniuk, 2007
Imię i nazwisko Anna Seniuk
Data
i miejsce urodzenia
17 listopada 1942
Stanisławów
Zawód aktorka, pedagog
Lata aktywności od 1964
Zespół artystyczny
Teatr Narodowy w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Anna Seniuk w Wikicytatach

Anna Seniuk, właśc. Anna Seniuk-Małecka[1] (ur. 17 listopada 1942 w Stanisławowie) – polska aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa, profesor Akademii Teatralnej w Warszawie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo spędziła w Zatorze pod Oświęcimiem, później w Krakowie, gdzie uczęszczała do VII Liceum Ogólnokształcącego im. Zofii Nałkowskiej, mieszczącego sie wówczas przy ulicy Michałowskiego, a następnie podjęła studia w szkole teatralnej, choć początkowo myślała o studiach z zakresu konserwacji zabytków bądź historii sztuki.

W 1964 ukończyła PWST w Krakowie i zadebiutowała na scenie rolą Irmy w Wariatce z Chaillot J. Giraudoux w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 1964-1970 była aktorką Starego Teatru w Krakowie. Następnie wchodziła w skład zespołów Teatru Ateneum (1970-1974, 1991-2003), Teatru Powszechnego w Warszawie (1977-1982) i Teatru Polskiego (1982-1991). Od roku 2003 występuje w Teatrze Narodowym w Warszawie[2].

Występowała także w Teatrze Telewizji, w filmach i w licznych serialach. Niezapomnianą kreację aktorską Magdy Karwowskiej stworzyła w jednym z najpopularniejszych polskich seriali telewizyjnych: Czterdziestolatku i Czterdziestolatku 20 lat później w reżyserii Jerzego Gruzy. Współpracuje z Teatrem Polskiego Radia od lat 70. XX w. Do tej pory zagrała ponad 40 ról radiowych, wśród nich znalazły się także słuchowiska dla dzieci.

Otrzymała wiele nagród. W 1979 została nagrodzona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie. Laureatka Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika "Teatr" – za sezon 1991/1992, za rolę Dulskiej w Moralności Pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej w Teatrze TV.0

Tytuł naukowy profesora uzyskała 22.07.1998 r.[1]

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

  • 1977: Nagroda główna za rolę Karoliny David w "Nocy Trybad" Per Olova Enquista w reżyserii Ernsta Günthera z Teatru Powszechnego w Warszawie na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
  • 1979: Laureatka Nagrody Prezesa Rady Ministrów II stopnia za kreacje aktorskie.
  • 1988: Laureatka "Złotej Syrenki".
  • 1997: "Wielki Splendor" – nagroda Teatru Polskiego Radia[6].
  • 1999: Laureatka Telekamery 1999 dla najlepszej aktorki.
  • 2000: Laureatka "Złotego Mikrofonu" za kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz adaptację i reżyserię spektakli radiowych "Balladyny" Juliusza Słowackiego i "Pchły Szachrajki" Jana Brzechwy.
  • 2004: "Tele Maska" dla najlepszej aktorki w Teatrze Telewizji Polskiej.
  • 2004: Grand Prix i Nagroda publiczności dla przedstawienia dyplomowego Akademii Teatralnej w Warszawie "Księżniczka na opak wywrócona" Calderona na 15. Międzynarodowym Festiwalu Szkół Teatralnych "Istropolitana Project 2004" w Bratysławie.
  • 2007: Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru.
  • 19 maja 2012: Wielka Nagroda Festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2012” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji (razem z Jerzym Stuhrem)[7].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W 2004 roku znalazła się na 10 miejscu w rankingu Super Expressu (przeprowadzonym przez OBOP), na najpopularniejsze polskie aktorki.
  • W 1998 odcisnęła swą dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.
  • W 1998 roku I miejsce w V edycji plebiscytu "Złota Piątka Telerzypospolitej" organizowanego przez gazetę "Rzeczpospolita" za rok 1997.
  • W 1997 roku powstał dokumentalny film biograficzny o aktorce pt. Anna Seniuk w reż. Krystyny Piasecznej.
  • W 1998 roku otrzymała tytuł naukowy profesora sztuk teatralnych.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żona polskiego kompozytora Macieja Małeckiego, z którym ma dwójkę dzieci: syna Grzegorza i córkę Magdalenę.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Anna Seniuk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
  2. Twarze – Anna Seniuk
  3. M.P. z 2011 r. Nr 107, poz. 1082
  4. M.P. z 2002 r. Nr 57, poz. 777
  5. Nagrody dla ludzi teatru (pol.). mkidn.gov.pl, 6 kwietnia 2011. [dostęp 10 kwietnia 2011].
  6. Wielki Splendor – nagrody Teatru Polskiego Radia wręczone. prsa.pl, 2008-12-01. [dostęp 2010-12-06].
  7. Festiwal „Dwa Teatry” na antenach TVP. Telewizja Polska SA, 2012-05-14. [dostęp 2012-05-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]