La Grande Mademoiselle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Anna de Montpensier)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Maria Ludwika d'Orléans
AnneMarieLouiseMontpensier02.jpg
księżna Montpensier
Okres panowania od 1627
do 3 kwietnia 1693
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodzona 29 maja 1627
Luwr
Zmarła 3 kwietnia 1693
Pałac Luksemburski
Ojciec Gaston (książę Orleanu)
Matka Maria de Montpensier
Mąż Antoine Nompar de Caumont
Dzieci brak

Anna Maria Ludwika d'Orléans fr. Anne Marie Louise d'Orléans, duchesse de Montpensier (ur. 29 maja 1627 w Luwrze, zm. 3 kwietnia 1693 w pałacu Luksemburskim) – księżna de Montpensier, znana jako La Grande Mademoiselle, autorka pamiętników z okresu panowania Ludwika XIV, córka Gastona Burbona, księcia Orleanu, i Marii, księżnej de Montpensier, córki księcia Henryka de Montpensier.

Jako wnuczka króla (jej dziadkiem był Henryk IV Burbon) i dziedziczka rozległych włości odziedziczonych po swojej matce (która zmarła rodząc Annę) księżne de Montpensier była jedną z najlepszych partii we Francji i miała nadzieję na małżeństwo z wysoko postawioną osobą. Miała zamiar poślubić nawet księcia Walii Karola Stuarta, ale na to małżeństwo, podobnie jak i na inne, zgody nie wyraził król Ludwik XIV, zresztą cioteczny brat księżnej.

Kiedy w 1650 r. rozpoczęła się druga Fronda, zwana "Frondą książąt", księżna de Montpensier, podobnie jak jej ojciec, znalazła się w gronie sympatyków Frondy. Nie tylko sprawowała nominalne dowództwo nad jedną z książęcych armii, ale także brała udział w oblężeniu Orleanu. Musiała jednak wycofać się do Paryża, gdzie umocniła się w Bastylii. 2 lipca 1652 r. po porażce książąt pod Faubourg Saint Antoine, księżna udzieliła w Bastylii schronienia księciu Condé i niedobitkom jego armii. Później przeniosła się do Hôtel de Ville i wzięła na siebie rolę pośredniczki w rokowaniach między książętami a rojalistami.

Anna Maria Ludwika Orleańska

Anna zyskała w tym czasie silną pozycję na arenie politycznej, jednak utrzymała się tam tylko przez kilka miesięcy. Jej postawa podczas Frondy nie została jednak zapomniana przez Ludwika XIV. Księżna popadła rychło w niełaskę i wycofała się do swoich rodowych posiadłości. Dopiero w 1657 r. pojawiła się ponownie na dworze.

Księżna zbliżała się do czterdziestki i straciła nadzieję na zamążpójście. Wtedy poznała jednak Gaskończyka Antoine'a Nompara de Caumont, późniejszego markiza de Puyguilhem i księcia de Lauzun, w którym szybko się zakochała. W 1670 r., po długich namowach, Ludwik XIV dał Annie zgodę na to małżeństwo. Wkrótce jednak Lauzun został na rozkaz króla uwięziony w twierdzy Pinerolo, gdzie spędził 10 lat. Dopiero po tym czasie król uległ Annie, która za uwolnienie ukochanego przekazała nieślubnemu synowi Ludwika, księciu Maine, niemałą część swoich włości. W 1681 r. Lauzun odzyskał wolność i wkrótce zawarł z Anną potajemny ślub. Małżeństwo to nie było jednak szczęśliwe. Lauzun tyranizował żonę i często ją upokarzał. Anna w końcu opuściła męża i nawet leżąc na łożu śmierci odmówiła spotkania z nim.

Po rozstaniu z Lauzunem zamieszkała w Pałacu Luksemburskim, gdzie pozostała aż do śmierci. Ostatnie lata życia poświęciła religijnym obowiązkom oraz pisaniu swoich pamiętników, które zaczęła pisać 30 lat wcześniej. Zostały one wydane w 1729 r. i są ciekawym źródłem do epoki Ludwika XIV, chociaż mało obiektywnym i bardzo egocentrycznym.

Anna była bezdzietna, jej rozległe posiadłości przypadłyby jej odległym kuzynom. Ostatecznie, po śmierci Anny, która zmarła w 1693 r., jej włości przypadły księciu orleańskiemu Filipowi I, a dokładniej jego żonie, Elżbiecie Charlotcie, która była potomkinią Charlotty de Bourbon-Montpensier, siostry księcia Franciszka de Montpensier, pradziadka Anny.

Anna de Montpensier została pochowana w bazylice Saint-Denis.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Simone Bertière, Les Femmes du Roi-Soleil, Éditions de Fallois, 1998, ISBN 2-253-14712-5
  • Christian Bouyer, La grande Mademoiselle. Anne Marie Louise d'Orleans, duchesse de Montpensier, wyd. Albin, Paryż 1986, ISBN 2-226-02712-2
Poprzednik
Maria
Armoiries Montpensier Moderne.svg Księżna Montpensier
1627–1693
Armoiries Montpensier Moderne.svg Następca
Filip I