Anno 1602

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anno 1602: Tworzenie Nowego Świata
Producent Max Design
Sunflowers
Wydawca Sunflowers
Dystrybutor CD Projekt
Seria gier Anno
Projektant Peter Keschner
Detlef Richter
Kompozytor Marcus Pitzer
Data wydania Niemcy 31 marca 1998
Ziemia 26 listopada 1998
Polska 16 kwietnia 2000
Gatunek RTS
Tryby gry Gra jednoosobowa / Gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe PEGI: 3+
USK: 6
Język polski, niemiecki, angielski, japoński
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows
Nośniki 1 CD
Wymagania
Kontrolery klawiatura, mysz

Anno 1602: Tworzenie Nowego Świata (z ang. Anno 1602: Creation of a New World; w USA, Kanadzie i Australii wydana pod nazwą 1602 A.D.) – pierwsza gra z serii Anno, autorstwa austriackiej firmy Max Design i niemieckiej firmy Sunflowers. Do stycznia 2002 roku sprzedano ponad 2 mln egzemplarzy gry i tym samym stała się ona najlepiej sprzedającą się produkcją niemiecko-austriacką[1].

Akcja gry toczy się na początku epoki nowożytnej i opiera się zasiedlaniu, kolonizacji i zarządzaniu zasobami na szeregu małych wysp. Obejmuje ona aspekty poszukiwań, walki, dyplomacji i handlu. Gra jest ustawiona w tym samym okresie co Colonization Sida Maiera, lecz wymaga bardziej szczegółowego zarządzania koloniami, bez polityki "starego świata". Aspekty takie jak rozbudowa i przemieszczanie zasobów są podobne do jak w pierwszej grze z serii Settlers. Anno 1602 jest grą strategiczną zorientowaną na ekonomię, nie zaś walkę (gracz rzadko bierze udział w potyczkach). Projekt gry zasługuje na uwagę, ponieważ zastosowano w niej progresywną sztuczną inteligencję, gdzie tempo zmian w grze odpowiada szybkości gracza.

Gra Anno 1602 doczekała się szeregu prequeli i sequeli. W serii zostały wydane takie tytuły jak Anno 1503 (2003), Anno 1701 (2006), Anno 1404 (2009) i Anno 2070 (2011).

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gracz powraca do roku 1602, gdzie ma za zadanie odkrywać niezbadane dotąd wyspy i je kolonizować. Na początku rozgrywki gracz posiada niewielki kapitał własny (zazwyczaj 20 tys. sztuk złota), niewielką ilość surowców (drewna, narzędzi i żywności), jak również niewielki statek handlowy. Statkiem można poruszać się wokół wysp i płynąć do nich w celu zbadania i kolonizacji najwłaściwszej z nich. Gra z początku nie oferuje zbyt wielu rodzajów dóbr i budynków, lecz w późniejszych etapach gry kolonie stają się potężnymi gospodarkami o imponujących rozmiarach, niełatwych do zarządzania.

Celem każdego etapu gry jest osiągnięcie zakładanej liczebności kolonii. Aby osiągnąć pożądany wzrost liczby ludności, konieczne jest doprowadzenie zarządzanej kolonii do wyższego stopnia rozwoju, utożsamianego z zaspokojeniem potrzeb konsumpcyjnych osadników. Wraz z zaspokojeniem pierwszych potrzeb pionierów (drewno, narzędzia, cegły, płótno oraz żywność), rośnie zapotrzebowanie na towary luksusowe typu: trunki, tytoń, przyprawy, kakao, odzież oraz biżuteria. Sprostanie temu wymaga postawienia nowych, bardziej zaawansowanych budynków (np. kiedy zwykłe płótno przestaje wystarczać, należy postawić warsztat krawiecki). Wraz z zaspokojeniem potrzeb osadników, poprawiają oni swój status społeczny, co zwiększa dochody podatkowe i umożliwia dalszy rozwój wyspy. Prócz wymaganych dóbr, do podniesienia statusu potrzebne są również specyficzne, czasami bardzo drogie budynki, takie jak: kaplice, tawerny, szkoły, kliniki, kościoły, łaźnie, szkoły wyższe i teatry. Status mieszkańców składa się z pięciu poziomów, są to kolejno: pionierzy, osadnicy, obywatele, kupcy i ostatecznie arystokraci.

Ze względu na ograniczoność zasobów i niewielkie wymiary wysp, zaspokojenie niektórych potrzeb konsumpcyjnych ludności wymaga niekiedy zakładania nowych kolonii, z których można sprowadzać dostępne tam dobra. Nowe kolonie mogą przybrać charakter plantacji, ośrodka wydobywczo-przemysłowego, osiedla mieszkalnego, lub też mogą spełniać te funkcje równocześnie - w zależności od potrzeb i rodzaju dóbr dostępnych na wyspie. Dobra te to kopaliny, drewno i ziemia sprzyjająca konkretnemu typowi upraw.

W trybie gry ciągłej, w niektórych archipelagach (zależnie od wybranego poziomu) pojawiają się wioski tubylców oraz bazy wypadowe piratów. Podczas gry występują również pożary, susze niszczące uprawy oraz zarazy zabijające osadników.

Prócz ekstensywnej eksploatacji nowych ziem, w grze dostępny jest też handel. Handel pozwala nie tylko na akumulację dochodów z własnych nadwyżek, ale często jest jedyną drogą zdobycia danego dobra - niedostępnego lub zbyt drogiego w produkcji. Handlować można również z wspomnianymi wcześniej ludami tubylczymi, niezależnymi kupcami oraz z rywalami, o ile podpisało się z nimi umowę handlową. Możliwy, choć ryzykowny, jest także handel z piratami.

Gracz posiada również opcję regulowania wysokości podatków, a także stawiania budynków użyteczności publicznej, jak budynki kultu religijnego, budynki szkolne, rozrywkowe etc. Oba te działania wpływają na zadowolenie mieszkańców, a w konsekwencji - wzrost liczby ludności.

Niekiedy konieczne jest użycie siły militarnej. Gracz może szkolić jednostki piechoty, kawalerii, artylerii, a także budować okręty wojenne. Możliwe jest także fortyfikowanie kolonii. Element wojskowy w Anno jest jednak bardzo niewielki i tak szczegółowy w porównaniu do innych aspektów gry. Było to jednak zamierzone działanie producentów, ponieważ gra miała opierać się głównie na handlu i dyplomacji.

Ponadto gracz musi stale przestrzegać następujących punktów:

  • stanu równowagi (dochody, przychody z obrotu, koszty produkcji),
  • zadowolenia i satysfakcji ludności (z wymaganymi popytu i podaży i towarów luksusowych),
  • rozwoju ludności (dostawa materiałów budowlanych, żywności, obciążeń podatkowych).

Budynki[edytuj | edytuj kod]

W grze występuje około 80 różnych budynków zgrupowanych w siedmiu kategoriach:

  • fortyfikacje wojskowe,
  • drogi,
  • kopalnie,
  • zakłady przemysłowe,
  • zakłady rolnicze,
  • budynki nadbrzeżne,
  • budynki użyteczności publicznej,
  • dodatkowe budynki specjalne.

Dodatkowo dostępny jest tryb zniszczenia - wyburzanie budynków a nawet rugowanie drzew. Do budowy wykorzystuje się deski, cegły, narzędzia, pieniądze, a czasem armaty. Na początku gry dostępna jest niewielka liczba budynków. Jednak w miarę rozwoju budynków użyteczności publicznej (domów mieszkalnych) dostępne są kolejne opcje. Budynek powstaje od razu po kliknięciu myszką w miejscu gdzie chcemy go wybudować. Jednak rozwój osiedli mieszkaniowych to dużo dłuższy proces nawet gdy ma się surowce. Budynki specjalne (takie, których można wybudować tylko określoną liczbę) to: pomnik (gdy obywatele są zadowoleni fundują go graczowi), łuk triumfalny (można go postawić gdy wyeliminuje się jednego z rywali), pałac i katedra (które można wybudować gdy 2500 i 4000 mieszkańców osiągnie status arystokraty, a bardzo wysokie saldo utrzymuje się bardzo długo).

Misje[edytuj | edytuj kod]

Gra składa się z 16 misji, które należy przechodzić po kolei, 5 misji treningowych oraz z trybu gry ciągłej. W grę ciągłą gracz może grać w nieskończoność pod warunkiem, że nie zbankrutuje lub nie zostanie zniszczony przez rywala. Celem takiej gry jest osiągnięcie jak największej liczby mieszkańców we wszystkich miastach oraz punktów w klasyfikacji końcowej.

Nr. misji Nazwa misji Opis misji/przejścia
I Koniec długiej wędrówki Gracz musi zasiedlić wyspę i wybudować miasto dla 60 mieszkańców, w tym 40 osadników. Jednocześnie miernik wzrostu funduszy nie może być ujemny. W misji występuje wiele dużych i urodzajnych wysp. Są trzej gracze komputerowi.
II Samotna osada Gracz dysponuje statkiem pełnym narzędzi i miastem na małej wyspie. Zadaniem jest rozwinięcie miasta tak, by osiągnęło populację 120 mieszkańców, w tym 100 osadników. W misji występuje wiele bezludnych, dużych wysp (nie ma graczy komputerowych). Gracz musi uważać, by nie zabrakło mu narzędzi, bo w misji nie ma wolnych kupców, którzy mogliby je sprzedać, a ich produkcja mogłaby nastąpić dopiero po wypełnieniu zadania.
III Poszukiwanie złóż rudy Gracz musi wytopić 10 ton żelaza. Jest trzech graczy komputerowych i sporo wysp.
IV Pokojowe panowanie Gracz ma średniej wielkości wyspę o nieciekawej linii brzegowej choć korzystnej dla rybołówstwa. Reszta wysp (nadających się pod zasiedlenie) jest zajęta przez trzech graczy komputerowych. Gracz musi zbudować domy dla 200 obywateli co oznacza konieczność kupowania niektórych dóbr konsumpcyjnych od rywali.
V Próba Gracz musi wybudować miasto na 500 obywateli. Miernik wzrostu dochodów musi wynieść co najmniej 200. Jest trzech graczy komputerowych i sporo dużych wysp.
VI Mało lądu Gracz musi wznieść dwa 500-osobowe miasta, z co najmniej 250 obywatelami każde. Miernik wzrostu dochodów ma wynieść co najmniej 200. Jest dwóch rywali komputerowych, każdy z jedną osadą o słabej gospodarce. Utrudnieniami są brak dużych wysp (wiele małych i parę średnich) i częste wizyty piratów na morzach archipelagu.
VII Nowe odkrycia Gracz musi zbudować miasto dla 100 arystokratów. Miernik wzrostu dochodu ma wynieść co najmniej 500. Archipelag posiada parę bardzo dużych, jednak jałowych wysp i mniejsze.
VIII Dobrzy sąsiedzi Zadaniem gracza jest zbudowanie miasta na 1000 mieszkańców, w tym 500 kupców oraz wsparcie jednego z rywali w osiągnięciu populacji 1000 mieszkańców w jednym mieście. Utrudnieniami w misji są mała liczba wysp, częste wizyty piratów i niewielkie złoża rudy żelaza. Gracz musi uważać także, by nie zająć wszystkich większych wysp, bo wtedy żaden z rywali nie założy nowego miasta i tym samym nie będzie rozwijał stolicy.
IX Mroczne chmury na horyzoncie Na starcie gracz dysponuje wieloma średnimi wyspami z dobrze prosperującymi miastami i wieloma statkami. Występuje tylko jeden rywal komputerowy mający potężne miasto-metropolię (około 2000 mieszkańców) i silną flotę. Gracz musi cały czas sprzedawać mu dobra konsumpcyjne żeby gracz komputerowy nie wypowiedział mu wojny. Ostatecznym zadaniem jest zniszczenie metropolii więc gracz musi dbać także o swoją gospodarkę w celu zbudowania dużej armii i floty.
X Rywalizacja Gracz dysponuje na początku potężną armią i kilkoma dużymi wyspami. Zadaniem jest pokonanie wszystkich rywali komputerowych.
XI Monopol Zadaniem gracza jest zajęcie wszystkich wysp "mających" urodzajność 100% dla kakao lub tytoniu, by mieć monopol na te artykuły. Miernik wzrostu dochodu musi wynieść 400. Jest trzech graczy komputerowych. Gracz będzie musi wszcząć co najmniej jedną wojnę, by zająć odpowiednie wyspy i ukończyć misję.
XII Współpraca Gracz musi zbudować miasto na 2000 mieszkańców, w tym 1334 (2/3) arystokratów. Utrudnieniem jest dostępność tylko wysp tropikalnych gdzie można uprawiać bawełnę, przyprawy i kakao, a nie można tytoniu, winogron i trzciny cukrowej. Dlatego gracz będzie musiał handlować bądź prowadzić wojny.
XIII Sojusz Gracz musi zbudować miasto na 1000 mieszkańców, w tym 250 kupców. Dodatkowo musi doprowadzić do tego by gracz żółty osiągnął również 1000 mieszkańców. Trudność stanowi to, że ten gracz ma tylko jedną wyspę i żadnego statku.
XIV Plaga piratów Gracz na starcie kontroluje cały archipelag, wszystkie miasta są świetnie rozwinięte, ma także sporo statków. Stolica ma ponad 5000 mieszkańców. Wkrótce gracz zostanie napadnięty przez ogromną liczbę statków pirackich co doprowadzi do kryzysu stolicy, bo nie transport morski będzie bardzo utrudniony. Zadaniem gracza jest zniszczenie piratów w całym archipelagu i odbudowa stolicy do początkowej postaci.
XV Najeźdźcy Zadaniem gracza jest zbudowanie miasta z 1500 mieszkańcami. Misja wbrew pozorom należy jednak do najtrudniejszych w grze. Gracz ma trzech rywali komputerowych, którzy zajmują prawie cały archipelag. Graczowi pozostaje jedna średnia i kilka małych wysp. W dodatku musi płacić okup niektórym rywalom, by nie wszczynali wojny. Prócz tego powinien się dozbrajać (by rzadziej płacić okupy i ewentualnie móc przeciwstawić się najeźdźcom) co obciąża budżet wojenny. W misji występują także piraci.
XVI Forteca Gracz musi pokonać najpotężniejszego z trzech rywali. Na początku dysponuje jednak dużo słabszymi miastami. Magazyn stolicy znajduje się obok szlaku pirackiego.

Rozszerzenia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Niemiec został wydane dodatkowe rozszerzenia do gry Anno 1602:

  • Anno 1602: Nowe wyspy, Nowe Przygody (z niem. 1602: Neu Inseln, Neu Abenteuer) - add-on z edytorem map (wydany 12 listopada 1998),
  • Anno 1602: W imieniu króla (z niem: 1602: Im Namen des Königs) - add-on (wydany 30 listopada 1998).

Recenzje[edytuj | edytuj kod]

Publikacje Punktacja
GRY-OnLine 8,6/10[2]
Game Vortex 9/10[3]
GameStar 8,8/10
Deaf Gamers 8,3/10[4]
IGN 7,9/10[5]
GameGenie 8/10[6]
Glide Underground 8/10[7]
GameSpot 7,2/10[8]
Electric Playground 7/10
Game Revolution 6,7[9]
Publikacje Punktacja
GameFAQs 7/10[10]
MobyGames 7,9/10[11]
PC Zone UK 8/10
PC Gamer 5,7/10
Computer Games Mag 7/10
Strategy Gaming Online 7,2/10[12]
Home of the Underdogs 7/10[13]
Gamestats 7,5/10[14]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]