Annopol
| Annopol | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | lubelskie | ||||
| Powiat | kraśnicki | ||||
| Gmina | Annopol gmina miejsko-wiejska |
||||
| Założono | XVI / XVII w. | ||||
| Prawa miejskie | 1 stycznia 1996 roku | ||||
| Burmistrz | Wiesław Liwiński | ||||
| Powierzchnia | 7,73 km² | ||||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
2 654[1] 343 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
+48 15 | ||||
| Kod pocztowy | 23-235 | ||||
| Tablice rejestracyjne | LKR (powiat kraśnicki) | ||||
| Na mapach: | |||||
|
Urząd miejski
ul.Rynek 123-235 Annopol |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Annopol – miasto w woj. lubelskim, w powiecie kraśnickim, w pobliżu Wisły, na skraju Małopolskiego Przełomu Wisły. Jest siedzibą władz miejsko-wiejskiej gminy Annopol. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.
W Annopolu znajduje się most w ciągu drogi krajowej nr 74. Przez miasto przebiegają również drogi wojewódzkie nr 824 i 854. Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 2679 mieszkańców.
Miasto położone jest w Małopolsce, w ziemi lubelskiej.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Annopol powstał na byłych gruntach wsi Rachów, która była w XVI i XVII wieku własnością szlacheckich rodzin Rachowskich, Czyżowskich, Morsztynów i Tymińskich.
W roku 1761 Antoni Barnaba Jabłonowski (ówczesny właściciel miejscowości) otrzymał od polskiego króla Augusta III Sasa przywilej miejski. Jabłonowski nazwał miasto na cześć swojej zmarłej żony Anny (Anno i "pol", z greckiego polis – miasto). Po rozbiorach Polski, decyzją władz rosyjskich z lat 1868-1870 Annopol stracił prawa miejskie. Z dniem 1 stycznia 1996 roku, Rada Ministrów nadała miejscowości ponownie status miasta.
W XVII i XVIII stuleciu w miejscowości zaczęli osiedlać się Żydzi. W 1764 r. mieszkało ich tu 136, a w 1787 r. 106, co stanowiło 44% ogółu mieszkańców. Z czasem następował wzrost liczebności ludności żydowskiej - w 1897 r. w Annopolu mieszkało 575 wyznawców religii mojżeszowej, a w 1921 r. 1251, co stanowiło 72,9% ogółu ludności. Podczas okupacji niemieckiej utworzono getto, którego mieszkańców wywieziono w 1942 r. częściowo do obozów pracy przymusowej, a częściowo do getta w Kraśniku i potem do obozu w Bełżcu, gdzie zostali zamordowani. Żydzi w Annopolu mieli dwie synagogi - starą i nową i dwa cmentarze - stary i nowy[2][3].
[edytuj] Zabytki i atrakcje turystyczne
- Brama, mur./kam. XIX wiek
- Gorzelnia 1909 r., od około 1920 r. młyn
- Kościół drewniany św. Joachima i Anny z 1740 r.
- Kapliczka przy ulicy Radomskiej
- Małopolski Przełom Wisły
- Ośmiorak, mur., druga połowa XIX wieku
- Park krajobrazowy XIX/XX wiek
- Spichlerz, mur., XIX/XX wiek
- Ul. Kościuszki: domy nr 4, 8, 10, 12 pocz. XX wieku
- Ul. Lubelska: domy nr 1, 9, 13, 27 mur. lata dwudzieste XX wieku
- Murowany kościół według projektu Stanisława Fertnera, 1936-1938
- Wzniesienia Urzędowskie
- Cmentarz żydowski
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 23.09.2009].
- ↑ ; zobacz stronę Żydowskiego Instytutu Historycznego poświęconą Annopolowi http://www.jewishinstitute.org.pl/pl/gminy/miasto/521.html
- ↑ ; zobacz stronę poświęconą cmentarzowi żydowskiemu w Annopolu http://www.kirkuty.xip.pl/annopol.htm
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona miasta
- Historia Żydów w Annopolu na portalu Wirtualny Sztetl
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||||