Anolis bimaculatus
| Anolis bimaculatus | |
| (Sparrman, 1784) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Rząd | łuskonośne |
| Podrząd | Iguania |
| Rodzina | długonogwanowate |
| Rodzaj | Anolis |
| Gatunek | Anolis bimaculatus |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Anolis bimaculatus − gatunek jaszczurki z rodziny długonogwanowatych zamieszkujący trzy wyspy w obrębie Antyli Mniejszych.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Gatunek zaliczany bywa do rodzaju Anolis[1]. Rodzaj ten umieszcza się obecnie w rodzinie długonogwanowatych (Polychrotidae)[1]. W przeszłości zaliczano je jednak do rodziny legwanowatych (Iguanidae)[2][3].
Za podgatunek opisywanego tu gatunku uznaje się niekiedy Anolis leachi Dumeril & Bibron (1837)[1].
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Jest to endemit zamieszkujący tylko Małe Antyle w obrębie państwa Saint Kitts i Nevis. Spotyka się go na wyspach St. Eustatius, St. Christopher i Nevis, jak podaje IUCN za publikacją Schwartza i Hendersona z 1991[1].
Tereny zajmowane przez gada leżą na wysokości od poziomu morza do 335 m, zajmując powierzchnię do 282 km²[1].
Jeśli potwierdziła by się informacja, że Anolis leachi stanowi jego podgatunek, do wyżej wymienionego obszaru należałoby dopisać jeszcze jedno państwo: Antiguę i Barbudę[1].
Siedlisko [edytuj]
Jaszczurka zamieszkuje różnorodne środowiska, zarówno tereny krzaczaste, jak i porośnięte drzewiastymi figowcami, także zurbanizowane[1].
Zagrożenia i ochrona [edytuj]
Dane z wyspy St. Eustatius mówią o gęstości 2220-3000 osobników na hektar[1].
IUCN nie dostrzega żadnych zagrożeń dla gatunku[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Anolis bimaculatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Gady łuskonośne − jaszczurki, amfisbeny i węże. W: Hanna Dobrowolska: gady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 279, seria: zwierzęta świata. ISBN 83-01-00957-8.
- ↑ Systematyka gadów. W: Hanna Dobrowolska: gady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 475, seria: zwierzęta świata. ISBN 83-01-00957-8.
|
|||||||||||