Anomalia mimośrodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przedstawienie geometryczne anomalii prawdziwej θ i mimośrodowej E. Anomalia średnia M wyobrażona jest jako kąt opisujący położenie fikcyjnego punktu y, poruszającego się ze stałą prędkością kątową po okręgu opisanym na orbicie

Anomalia mimośrodowa E – parametr opisujący ruch ciała po orbicie keplerowskiej, zdefiniowany jako kąt pomiędzy odcinkiem łączącym geometryczny środek orbity z perycentrum, a odcinkiem łączącym geometryczny środek orbity z punktem wyznaczonym przez przecięcie prostej prostopadłej do linii apsyd, przechodzącej przez ciało i okręgu opisanego na orbicie.

Anomalia mimośrodowa wiąże się z anomalią średnią M przez równanie Keplera:

M =  E - e \cdot \sin E

gdzie e oznacza mimośród,

oraz z anomalią prawdziwą θ poprzez zależność:

\operatorname{tg}\frac{E}{2} = \sqrt{\frac{1-e}{1+e}}\cdot \operatorname{tg} \frac{\Theta}{2}

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]