Ansatz Bethego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

ansatz Bethego (z niem ansatz - podejście, stwierdzenie) to sposób konstrukcji (zgadnięcia) ścisłego rozwiązania problemu wielu ciał zaproponowany pierwszy raz przez Hansa Bethego [1] w 1931 r.

Metoda wróciła do łask w latach dziewięćdziesiątych XXw. w fizyce silnie skorelowanych cząstek gdzie dla odtworzenia własności układu potrzebne jest ścisłe rozwiązanie, natomiast zawodzą wszelkie metody perturbacyjne. Ansatz Bethego jest stosowany w problemach o obniżonej wymiarowości.

Przypisy

  1. H. Bethe, Z. Phys. 71, 205 (1931), Zur Theorie der Metalle. Eigenwerte und Eigenfunktionen der linearen Atomkette.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]