Oskar (święty)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ansgar (biskup))
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty Oskar (OSB)
Anscharius
biskup
apostoł Północy
Ansgar2.jpg
Witraż ze św. Ansgarem w kościele parafialnym Św. Anny w Schwerin.
Data urodzenia 8 września 801
Amiens
Data śmierci 3 lutego 865
Brema
Kościół/
wyznanie
katolicki, ewangelicki, anglikański, prawosławny
Wspomnienie 3 lutego[a]


3/16 lutego[b]

Patron Skandynawii i archidiecezji hamburskiej
Szczególne miejsca kultu Kościół św. Ansgara w Hamburgu
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Misjonarz Ansgar naucza pogańskich Szwedów (Hugo Hamilton, 1830).

Święty Oskar[1], również: Anscharius, Ansgar, Anskarius, Ansger (ur. 8 września 801 w Amiens, zm. 3 lutego 865 w Bremie) – średniowieczny mnich benedyktyński, arcybiskup Hamburga i Bremy, misjonarz i apostoł Północy (rozumianej, jako Skandynawia), święty Kościoła katolickiego, ewangelickiego, anglikańskiego i prawosławnego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wiadomości o Oskarze pochodzą z jego biografii Vita Ansgarii (Żywot Świętego Ansgara) napisanej przez Rimberta (Rymberta bądź Ramberta), jego ucznia, następcę na stanowisku arcybiskupa.

W wieku siedmiu lat Oskar miał widzenie, po którym poczuł powołanie do służby Bogu. Wychowując się w klasztorze, kiedy miał dwanaście lat złożył śluby zakonne. Był najpierw mnichem w Corbie w Pikardii, a następnie w Nowej Korbei (Corvey) w Westfalii. Kolejne objawienia skłoniły go do prowadzenia wyjątkowo ascetycznego życia, a później do skierowania swych kroków na północ Europy, aby głosić Słowo Boże wśród pogan szerząc chrześcijaństwo.

W 826 Oskar razem z mnichem Aubertem, pojawił się w Danii z misją chrystianizacji. Panujący wówczas król Harald Klak, jako pierwszy władca skandynawski, przyjął z jego rąk chrześcijaństwo (826). Inna wersja zakłada, że wkrótce go stamtąd wygnano. W 829 mnich udał się do Birki w Szwecji, gdzie udało mu się założyć misję oraz przy pomocy zarządcy miasta Herigara wybudować kościół. Oskar opuścił miasto w 831. Po powrocie wyświęcono go na biskupa Hamburga. Przez Grzegorza IV został mianowany legatem papieskim na kraje skandynawskie, od którego otrzymał paliusz metropolity z władzą mianowania biskupów. Jako „Apostoł Północy” ewangelizował Europę Północną. Ochrzcił Eryka, króla Jutlandii. Zwalczał handel niewolnikami[2].

Po spustoszeniu przez Duńczyków Hamburga w 845 roku otrzymał biskupstwo w Bremie. Wkrótce, na pewien czas, powrócił do Szwecji, a potem ponownie do Danii, gdzie zastał już nieco korzystniejsze warunki do głoszenia Ewangelii.

Po powrocie do Danii swoją misję Oskar wznowił jako doradca władcy duńskiego Eryka II Dziecka. Eryk zezwolił na wybudowanie kościoła w Hedeby, wczesnej miejskiej osadzie nordyckiej. Z Hedeby wyruszyła pierwsza chrześcijańska misja w Danii. Jej efektem było zbudowanie pierwszego duńskiego kościoła w Ribe.

Święty odznaczał się gorliwością i gotowością cierpienia w imię wiary w Chrystusa. Nie został jednak męczennikiem i zmarł śmiercią naturalną w wieku 64 lat. Działalność misyjna na terenach Skandynawii zanikła po jego śmierci na prawie dwa wieki.

Oskar w sposób szczególny troszczył się o przesiedleńców, wdowy i sieroty. Według przekazów, jeszcze za życia uczynił wiele cudownych uzdrowień, jednak z pokory uważał siebie za grzesznika. Dobre uczynki oraz cuda dokonywał w tajemnicy.[potrzebne źródło]

Cześć oddawana mu była na tyle duża, że w dwa lata po śmierci papież Mikołaj I zaliczył go do grona świętych[3]. Jego nieuległe rozkładowi relikwie do czasów reformacji były przechowywane w Hamburgu. Później złożono je w ziemi. Do dziś zachowały się tylko ich cząstki.

Obecnie kult świętego znacznie przygasł. Czczony jest przede wszystkim w Europie Zachodniej, podczas gdy w Cerkwi prawosławnej pozostaje praktycznie nieznany.[potrzebne źródło]

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Jest patronem Skandynawii, archidiecezji hamburskiej[4] oraz kościoła jego imienia w Hamburgu.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

W Danii ku czci świętego obchodzone jest 3 lutego święto narodowe, zwane na jego cześć „Ansgar”.
Pozostała część Kościoła Zachodu również wspomina świętego w dzienną rocznicę śmierci. W Bremie przeniesienie relikwii wspominane jest 9 września.

Wyznawcy prawosławia wspominają świętego biskupa 3/16 lutego[c], tj. 16 lutego według kalendarza gregoriańskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Liturgia katolicka, ewangelicka i anglikańska.
  2. Prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego.
  3. Podwójne datowanie.

Przypisy

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000, s. 461-462. ISBN 83-7097-671-9.
  2. Św. Oskar, biskup na brewiarz.katolik.pl.
  3. Ansgar (Anscharius, Anskarius, Ansger)Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.).
  4. Święty AnsgarPolska Misja Katolicka Hamburg.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]