António Damásio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antonio Damasio.

António Rosa Damásio (ur. 25 lutego 1944 w Lizbonie) – portugalski profesor neurologii behawioralnej pracujący w Stanach Zjednoczonych. Wykłada na Uniwersytecie w Południowej Kalifornii, gdzie prowadzi katedrę "Brain and Creativity" (mózgu i kreatywności). Zanim objął to stanowisko w 2005 r., Damasio przewodził katedrze neurologii w Univesity of Iowa. Pracował tam w latach 1976–2005. Poza tym, że jest powszechnie znanym badaczem wielu zagadnień związanych z neurologią, to również autorem świetnie sprzedających się książek, objaśniających jego teorie.

Życie i praca[edytuj | edytuj kod]

Damasio urodził się w Lizbonie i studiował tam medycynę na Uniwersytecie Medycznym (Lisbon Medical School in Portugal), gdzie odbył również staż i zrobił doktorat. Później przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych jako pracownik badawczy w związku ze stypendium naukowym w Instytucie Badań nad Afazją w Bostonie. Jego tamtejsze badania nad neurologią behawioralną były prowadzone pod nadzorem Normana Geschwinda.

Jako badacz, dr Damasio interesuje się głównie neurobiologią umysłu, szczególnie zaś systemami neuronalnymi odpowiedzialnymi za pamięć, język, emocje i podejmowanie decyzji. Jego badania przyczyniły się do objaśnienia neuronalnych podstaw dla emocji i wykazały, że emocje grają główną rolę w poznaniu społecznym i podejmowaniu decyzji. Sformułował hipotezę markerów somatycznych.

Jako klinicysta, on i jego współpracownicy badali i leczyli zaburzenia behawioralne, poznawcze oraz motoryczne.

Książki Damasio skupiają się na kwestii relacji między emocjami, uczuciami a mechanizmami zachodzącymi w mózgu związanymi z ich powstawaniem. Jego publikacja pt. "Błąd Kartezjusza: emocje, rozum i ludzki mózg", była nominowana do nagród Los Angeles Times i została przetłumaczona na ponad 30 języków. Jego druga książka "Tajemnica świadomości" uznano za jedną z najlepszych książek 2001 roku przez ranking New York Timesa i została wydana w 30 obcych krajach. W swojej ostatniej książce z 2003 roku: "W poszukiwaniu Spinozy: radość, smutek i czujący mózg" objaśnia filozofię i jej związek z neurobiologią, sugerując, że może ona dostarczyć wskazówek dla etyki ludzkiej.

Damasio jest członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk, Instytutu Medycyny Narodowej Akademii Nauk oraz Europejskiej Akademii Nauki i Sztuki. Otrzymał wiele nagród, łącznie z nagrodą Księcia Asturii w dziedzinie Nauki i Techniki, Medal Kappersa za osiągnięcia w dziedzinie neurologii, Medal Beaumont z Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycznego oraz nagrodę Reenpa z neurologii. Zasiada także w kolegiach redakcyjnych wielu ważnych pism z tego zakresu.

Obecnie pracuje nad emocjami społecznymi, neurologią decyzji i kreatywności.

Jest żonaty z dr. Hanną Damasio, z którą współpracuje; jest ona współautorką kilku jego książek.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Heath Robert, Ukryta Moc Reklamy, Wyd.1, Sopot, GWP, 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]