António Lobo Antunes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
António Lobo Antunes
António Lobo Antunes.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 września 1942 w Lizbonie, Portugalia
Narodowość Portugalia portugalska
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Karawele wracają, Podręcznik dla inkwizytorów
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach Cytaty w Wikicytatach

Antonio Lobo Antunes (ur. 1 września 1942 w Lizbonie), portugalski pisarz, tłumaczony na wiele języków.

Antunes z wykształcenia jest lekarzem psychiatrą, brał udział w wojnie w Angoli. W swoich najgłośniejszych książkach mierzy się z kolonialną przeszłością Portugalii. Debiutował w 1979 powieścią Memória de Elefante. W jego utworach można odnaleźć ślady techniki pisarskiej Williama Faulknera, sam Antunes twierdzi, że wielki wpływ na jego twórczość wywarli także francuscy pisarze, tacy jak: Celine, Sartre, Camus oraz Malraux. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Związku Pisarzy Portugalskich i prestiżowej Asturia's Prize for European Literature. Jego twórczość została uhonorowana Jeruzalem Prize roku 2005. Był rywalem José Saramago do literackiej Nagrody Nobla.

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Memória de Elefante (1979)
  • Os Cus de Judas (1979)
  • Conhecimento do Inferno (1980)
  • Explicação dos Pássaros (1981)
  • Fado Alexandrino (1983)
  • Auto dos Danados (1985)
  • As Naus (1988) – Karawele wracają (wydanie polskie 2002)
  • Tratado das Paixões da Alma (1990)
  • A Ordem Natural das Coisas (1992)
  • A Morte de Carlos Gardel (1994)
  • Manual dos Inquisidores (1996) – Podręcznik dla inkwizytorów (wydanie polskie 2003)
  • O Esplendor de Portugal (1997)
  • Exortação aos Crocodilos (1999)
  • Não Entres Tão Depressa Nessa Noite Escura (2000)
  • Que Farei Quando Tudo Arde? (2001)
  • Boa Tarde às Coisas Aqui em Baixo (2003)
  • Eu Hei-de Amar uma Pedra (2004)
  • Ontem não te vi em Babilónia (2006)