Antagonisty receptorów nikotynowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antagonisty[a] receptorów nikotynowych, antagonisty nikotynoweleki antycholinergiczne działające na ganglioplegiki.

Porównanie
Mechanizm Antagonista Typ receptora Zastosowanie kliniczne
Ganglioplegiki heksametonium typ zwojowy brak[1]
mekamylamina typ zwojowy
trimetafan typ zwojowy przy spadku ciśnienia krwi podczas operacji[1] (rzadko stosowany)
Niedepolaryzujące środki blokujące płytkę
nerwowo-mięśniową
atrakurium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[1]
doksakurium typ mięśniowy
miwakurium typ mięśniowy
pankuronium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[1]
tubokuraryna typ mięśniowy rzadko stosowany[1]
wekuronium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[1]
Depolaryzujące środki blokujące płytkę
nerwowo-mięśniową
suksametonium typ mięśniowy
Antagonisty nikotynowe działające ośrodkowo 18-metoksykoronarydyna α3β4

Uwagi

  1. Termin antagonista jest tutaj rzeczownikiem rodzaju męskorzeczowego i taka jest jego poprawna forma w liczbie mnogiej (nie: antagoniści)[2][3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Rang, H. P.: Pharmacology. Edinburgh: Churchill Livingstone, 2003, s. 149. ISBN 0-443-07145-4.
  2. Jan Miodek. Antagoniści, antagonisty, a może antagony. „Wiedza i Życie”, listopad 1996. 
  3. antagonisty i agonisty. W: Poradnia językowa [on-line]. PWN, 2011-01-20. [dostęp 2015-02-17].