Antagonisty receptorów nikotynowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antagonisty[a] receptorów nikotynowych, antagonisty nikotynoweleki antycholinergiczne działające na ganglioplegiki.

Porównanie
Mechanizm Antagonista Typ receptora Zastosowanie kliniczne
Ganglioplegiki heksametonium typ zwojowy brak[3]
mekamylamina typ zwojowy
trimetafan typ zwojowy przy spadku ciśnienia krwi podczas operacji[3] (rzadko stosowany)
Niedepolaryzujące środki blokujące płytkę
nerwowo-mięśniową
atrakurium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[3]
doksakurium typ mięśniowy
miwakurium typ mięśniowy
pankuronium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[3]
tubokuraryna typ mięśniowy rzadko stosowany[3]
wekuronium typ mięśniowy miorelaksant w anestezji[3]
Depolaryzujące środki blokujące płytkę
nerwowo-mięśniową
suksametonium typ mięśniowy
Antagonisty nikotynowe działające ośrodkowo 18-metoksykoronarydyna α3β4

Uwagi

  1. Termin antagonista jest tutaj rzeczownikiem rodzaju męskorzeczowego i taka jest jego poprawna forma w liczbie mnogiej (nie: antagoniści)[1][2].

Przypisy

  1. Jan Miodek. Antagoniści, antagonisty, a może antagony. „Wiedza i Życie”, listopad 1996. 
  2. antagonisty i agonisty. W: Poradnia językowa [on-line]. PWN, 2011-01-20. [dostęp 2015-02-17].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Rang, H. P.: Pharmacology. Edinburgh: Churchill Livingstone, 2003, s. 149. ISBN 0-443-07145-4.