Antena dipolowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antena dipolowa - to najstarsza, lecz wciąż najbardziej popularna antena. Słowo dipol pochodzi z języka greckiego i oznacza układ dwubiegunowy. Antena dipolowa składa się przeważnie z dwóch symetrycznych ramion zasilanych za pomocą symetrycznej linii transmisyjnej. Tego typu antena jest tzw. anteną symetryczną, ponieważ prądy płynące w obu ramionach anteny są równe co do amplitudy i mają przeciwne zwroty. Można spotkać również anteny dipolowe: o niesymetrycznych ramionach oraz anteny zasilane bocznikowo, optymalizowane, czy załamane. Anteny dipolowe ze względu na słabe parametry (wąskie pasmo pracy, mały zysk kierunkowy) występują rzadziej jako samodzielne, pojedyncze anteny, częściej stosuje się je jako elementy składowe bardziej skomplikowanych i rozbudowanych układów antenowych.

Rodzaje anten dipolowych

Rodzaje anten dipolowych[edytuj | edytuj kod]

Zalety anten dipolowych[edytuj | edytuj kod]

  • prosta budowa
  • niskie koszty produkcji
  • łatwa adaptacja z innymi rodzajami anten
  • możliwość tworzenia dużych układów antenowych, np. kilka połączonych odpowiednio ze sobą anten Yagi-Uda
  • łatwy dostęp

Wady anten dipolowych[edytuj | edytuj kod]