Antena ferrytowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Radiowa antena ferrytowa do odbioru fal długich, średnich i krótkich
Antena ferrytowa do odbioru fal długich i średnich

Antena ferrytowa – rodzaj anteny działającej na zasadzie sprzężenia z polem magnetycznym fali elektromagnetycznej. Ma postać cewki nawiniętej na wydłużony rdzeń ferrytowy. Cewka ta może być sprzężona z obwodem rezonansowym odbiornika lub stanowić jego część.

Anteny ferrytowe stosowane są zwykle w zakresie fal długich, średnich i krótkich. Są to anteny kierunkowe, a największa skuteczność mają one, gdy fala pada w kierunku prostopadłym do osi pręta ferrytowego.

Długość skuteczną anteny ferrytowej (wyrażoną w metrach) można obliczyć ze wzoru:

d_{sk}=\frac{2\pi \mu NS}{\lambda}

gdzie:

N – liczba zwojów,
S – powierzchnia przekroju poprzecznego cewki [m²],
μprzenikalność magnetyczna rdzenia,
λdługość fali [m].
Wikimedia Commons