Anthony Carelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wrestling pictogram.svg Santino Marella
{{{nazwa}}}
Pseudonim Johnny Geo Basco
Borix Alexiev
Santino Marella
Data urodzenia 14 marca 1979
Mississauga, Ontario, Kanada
Wzrost 178 cm
Masa ciała 103 kg

Anthony Carelli (ur. 14 marca 1979) – kanadyjski wrestler pochodzenia włoskiego, bardziej znany jako Santino Marella. Pracował w World Wrestling Entertainment, walcząc w jego brandzie Raw. Prowadził tag team z Vladimirem Kozlovem.

Carelli pochodzi z Ontario w Kanadzie. W młodości ćwiczył judo, wygrywając przy tym kilka turniejów. Przed podpisaniem rozwojowego kontraktu w WWE, Carelli walczył także w formule MMA w Japonii. Wygrywając walkę Battle Royal, gdzie wyeliminował Davida Otungę zyskał szanse wygrania pasa mistrzowskiego WWE World Heavyweight Championship podczas Elimination Chamber. W klatce został ostatni, ale poddał się po założeniu Lebell Locku przez Daniela Bryana. 5 marca 2012 roku pokonał Jacka Swaggera i zdobył pas WWE United States Championship. Stracił pas na SummerSlam na rzecz Antonio Cesaro. Na Night of champions nie udało mu się wygrać battle royal matchu o miano pretendenta do pas WWE United States Championship 6 lipca 2014 roku Santino oświadczył że kończy karierę wrestlingową z powodu trzeciego urazu szyi.

Styl walki

Finishery

  • Cobra Strike (Right-handed thrust to an opponent's throat, chest, or face, with theatrics) – 2010–present
  • Santino Stunner (Split-legged stunner) – 2010, used as a signature move from 2011–2012
  • Snap swinging neckbreaker – 2007–2008

Standardowe akcje

  • Arm drag
  • Belly to back suplex
  • Camel clutch
  • Clothesline
  • Gutbuster
  • Heel lock
  • Pendelum backbreaker
  • Running headbutt drop, with theatrics
  • Savate kick
  • Scoop slam
  • Single leg boston crab
  • Split evasion followed by a hip toss
  • Snap suplex
  • STO
  • Three left-handed jabs followed by a right-handed forearm smash

Tytuły i osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Gimmick (2007)