Anthony Peratt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anthony L. Peratt
Kraj działania  Stany Zjednoczone
doktor nauk fizycznych
Specjalność: fizyka plazmy, reakcje termojądrowe
Alma Mater University of Southern California
Doktorat 1971 – fizyka plazmy
USC
Laboratorium Los Alamos National Laboratory
Okres zatrudn. od 1981
Laboratorium Lawrence Livermore National Laboratory
Okres zatrudn. 1972-1979
Instytut Max Planck Institute for Astrophysics
Okres zatrudn. 1975-1977

Anthony L. Peratt - amerykański fizyk, specjalizujący się w badaniach fizyki plazmy, fuzji nuklearnych oraz w monitoringu broni jądrowej.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał tytuł doktorski na wydziale elektrotechniki / fizyki plazmy w 1971 roku na University of Southern California (Los Angeles)[1].

W latach 1972 - 1979 pracował w Lawrence Livermore National Laboratory oraz w Max Planck Institute for Physics and Astrophysics w Garching (1975-77). Od 1988 do chwili obecnej pracuje w Los Alamos National Laboratory, na wydziale Fizyki Teoretycznej Stosowanej. W 1985 współpracował z Laboratorium Alfvéna w Royal Institute of Technology w Sztokholmie[1].

W latach 1991-1993 przewodził programowi N-Tunnel Diagnostics w ośrodku Los Alamos na poligonie jądrowym w Newadzie, w 1993 był liderem amerykańskiego zespołu inspekcyjnego rosyjskiego arktycznego poligonu nuklearnego w Nowej Ziemi. W latach 1995 - 1999 Peratt był doradcą naukowym w Departamencie Energii Stanów Zjednoczonych. Podczas pracy dla Departamentu Energii był dyrektorem w National Security w dyrektoriacie Nieproliferacji Broni Jądrowej[1].

Peratt pracuje obecnie nad możliwymi archeologicznymi dowodami na duże zdarzenia plazmowe w prehistorii.

Badania[edytuj | edytuj kod]

Prace badawcze Peratta obejmują zagadnienia, m.in.: gęstości wysokoenergetycznej plazmy i intensywnych strumieni cząstek, laserów, silnych źródeł mikrofalowych, zjawiska gęstości wysokich energii, skurczu zeta[1].

Jako autor książki nt. kosmologii plazmy[2] jest uważany za propagatora tego modelu. Był edytorem specjalnych edycji pisma IEEE - Transactions on Plasma Science[3] na temat kosmicznej plazmy oraz napisał wiele prac na ten temat[4][5].

Był też badaczem petroglifów, spośród których część, wg niego, zawierała zapisy prehistorycznych zorzy polarnych spowodowanych silnymi burzami magnetycznymi[6].

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Został nagrodzony:[potrzebne źródło]

Jest członkiem American Physical Society oraz American Astronomical Society.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Nazwisko Peratta widnieje w Liście otwartym do środowiska naukowego (opublikowanym w New Scientist w maju 2004), który krytykuje rosnącą liczbę hipotetycznych elementów w teorii Wielkiego Wybuchu. List wskazuje również, że kosmologia plazmy, będąca modelem stacjonarnym, oraz inne podejścia alternatywne również mogą wyjaśnić podstawowe fenomeny kosmosu.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Anthony L. Peratt Professional Biography (ang.). cambridgewhoswho.com. [dostęp 2013-11-29].
  2. Anthony Peratt: Physics of the Plasma Universe. Springer, 1992. ISBN 0-387-97575-6. (ang.)
  3. Special Issues (ang.). [dostęp 2012-08-15].
  4. A. Peratt. Evolution of the plasma universe. I - Double radio galaxies, quasars, and extragalactic jets. „IEEE Trans. on Plasma Science”. PS-14, s. 639–660, 1986. ISSN 0093-3813. 
  5. A. Peratt. Evolution of the Plasma Universe: II. The Formation of Systems of Galaxies. „IEEE Trans. on Plasma Science”. PS-14, s. 763–778, 1986. ISSN 0093-3813. 
  6. Anthony L. Peratt. Characteristics for the Occurrence of a High-Current, Z-Pinch Aurora as Recorded in Antiquity. „Ieee Transactions on Plasma Science”. 6. 31, s. 1192–1214, December 2003. doi:10.1109/TPS.2003.820956. 
  7. IEEE: Fellows: P. [dostęp 16 November 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]