Hełmogłowik biały
| Hełmogłowik biały | |
Samica wysiadująca jaja |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | pierwowróblowce |
| Rodzina | gorzyki |
| Rodzaj | Antilophia |
| Gatunek | hełmogłowik biały |
| Nazwa systematyczna | |
| Antilophia bokermanni[1] | |
| Coelho & Silva, 1998 | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Hełmogłowik biały, skoczek królewski (Antilophia bokermanni) – gatunek ptaka z rodziny gorzyków (Pipridae). Występuje endemicznie w Brazylii. Dotychczas spotkano go jedynie na wyżynie Chapada do Araripe w stanie Ceará, w północno-wschodniej Brazylii. Gatunek ten jest krytycznie zagrożony wskutek utraty siedliska.
Gatunek został odkryty w 1996 r., a naukowo opisany w 1998 r. Jak większość gorzyków, cechuje go silny dymorfizm płciowy w barwie upierzenia. Podobnie jak hełmogłowik czarny, jest stosunkowo duży. Ma długi ogon, o długości do ok. 14,5 cm. U efektownie ozdobionego samca dominuje kolor biały. Z wyjątkiem schowanych białych części skrzydeł, są one czarne, podobnie jak ogon. Od czuba do środkowej części grzbietu biegną karminowoczerwone czerwone łaty. Tęczówka jest czerwona. samice są oliwkowozielone z bladozielonym spodem ciała. Mają skrócony oliwkowozielony czub z przodu głowy.
Naukowa nazwa gatunkowa - Antilophia bokermanni - upamiętnia brazylijskiego zoologa i twórcę filmów o dzikiej przyrodzie - Wernera Bokermanna, który zmarł w 1995 r. Ponieważ czub ptaka przypomina hełm otrzymał portugalską nazwę soldadinho-do-araripe (mały żołnierz wśród gorzyków). Ta nazwa nawiązuje również do spokrewnionego z nim, lecz bardziej rozpowszechnionego skoczka hełmiastego, który z wyglądu jest do niego podobny.
W 2000 r. populacja tego gatunku liczyła co najmniej 50 osobników i został on oceniony jako jeden z najrzadszych ptaków Brazylii oraz świata. Tylko trzy samce i jedna samica zostały zanotowane od 2000 r. W 2003 r. liczba osobników była bardziej optymistyczna i BirdLife International oszacował populację na 49 - 250 osobników. W 2004 r. na podstawie 43 odkrytych samców przyjęto, że jest 250 osobników w ogóle. W 2000 r. wybudowano park rozrywki z basenami i asfaltowe drogi, wskutek czego duża część naturalnego siedliska tego ptaka została zniszczona. Wycięte drzewa zastąpiono plantacjami bananów.
Przypisy
- ↑ Antilophia bokermanni w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Antilophia bokermanni. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Antilophia bokermanni. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 13 kwietnia 2009]
- (ang.) BirdLife International (2007) Species factsheet: Antilophia bokermanni [Pobrano z http://www.birdlife.org 13/4/2008].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krótkie filmy z ptakami z gatunku Antilophia bokermanni
- Conservação do soldadinho-do-araripe Antilophia bokermanni (AVES: Pipridae) (port.) [Pełny tekst w formacie PDF].