Antioch Kantemir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rosyjskiego poety i dyplomaty. Zobacz też: Antioch Cantemir, hospodar Mołdawii.
Antioch Kantemir
Antioch Kantemir.jpg
Data i miejsce urodzenia 21 września 1708
Konstantynopol
Data i miejsce śmierci 11 kwietnia 1744
Paryż
Ambasador Rosji we Francji
Okres urzędowania od 1736
do 1744
Poprzednik Borys Kurakin
Następca Heinrich Gross

Antioch Dmitriewicz Kantemir (Kantiemir, ros. Антиох Дмитриевич Кантемир; ur. 21 września 1708 w Konstantynopolu, zm. 11 kwietnia 1744 w Paryżu) – poeta rosyjski związany z dworem Piotra I, dyplomata. Był synem wielkiego pisarza i zarazem hospodara mołdawskiego Dymitra Kantemira, współpracującego z Rosją podczas wojny rosyjsko-tureckiej 1710-1713, później osiadłego w Rosji. Był orędownikiem klasycyzmu i apologetą osoby Piotra I, popierał zbliżenie kultury rosyjskiej z kulturą europejską. W roku 1731 został rosyjskim posłem w Londynie, a od 1736 w Paryżu, gdzie zetknął się z Monteskiuszem i jego twórczością.

Jest uznawany za protoplastę literatury klasycystycznej w Rosji, jego twórczość jednak nie miała szerokiego wpływu i ograniczała się do wąskich kręgów arystokracji. Pisał klasycystyczne satyry, tłumaczył też na rosyjski literaturę obcą (z łaciny, greki i francuskiego). Jest też autorem nieukończonego apologetycznego poematu wychwalającego czyny Piotra I Petrida oraz drobnych epigramatów i bajek. Był zwolennikiem wiersza sylabicznego i przeciwnikiem reform wersyfikacyjnych Wasilija Triediakowskiego.

Ważniejsze utwory[edytuj | edytuj kod]

  • 9 satyr – bardziej znane to:
    • Do rozumu swego (К уму своему 1743)
    • Na zawiść i hardość szlachciców nieobyczajnych (На зависть и гордость дворян злонравных)
  • poemat epicki Petrida (Петрида), nieukończony
  • bajki, epigramaty

Ważniejsze tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Borys Kurakin
Royal Standard of King Louis XIV.svg Rosyjski ambasador we Francji
1736-1744
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Heinrich Gross