Antioch V Eupator

Z Wikipedii

Antioch V Eupator (ur. 173 p.n.e., zm. 162 p.n.e.) - władca państwa Seleucydów od 164 p.n.e. do 162 p.n.e., syn Antiocha IV Epifanesa.

Wiosną 164 p.n.e. Antioch IV, przed wymarszem na wojnę do Persji, mianował syna współregentem. Po śmierci ojca pod koniec 164 p.n.e. Antioch V wstępuje na tron. Regentem małoletniego króla został Lizjasz. W 162 p.n.e. Antioch V i Lizjasz wyprawili się do zrewoltowanej Judei, gdzie zostali pokonani przez Judę Machabeusza. W 162 p.n.e. Rzym wycofał swoje poparcie dla Antiocha, kiedy w czasie antyrzymskich zamieszek w Antiochii tłum zabił Oktawiana, rzymskiego ambasadora. Rzymscy senatorowie poparli Demetriusza I, który w tym czasie był zakładnikiem w Rzymie. W październiku 162 p.n.e. Demetriusz zdetronizował Antiocha i Lizjasza, i sam ogłosił się królem.