Antoine-Charles-Louis de Lasalle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Generał Lasalle

Antoine-Charles-Louis de Lasalle (ur. 10 maja 1775 w Metzu, zm. 6 lipca 1809 pod Wagram) – francuski generał kawalerii lekkiej w okresie wojen napoleońskich.

Służbę w wojsku rozpoczął w wieku 11 lat, skierowany przez ojca do Pułku Alzackiego jako kadet. Pięć lat później, po ukończeniu nauki, otrzymał stopień podporucznika i wstąpił do 24 Pułku Kawalerii. W czasie rewolucji francuskiej, jako obywatel Lasalle, służy w 23 Pułku Strzelców Konnych pod dowództwem generała Pichegru. Po upadku Robespierra został adiutantem w sztabie generała Kellermanna zwycięzcy spod Valmy. W 1796 roku został oddelegowany do armii włoskiej generała Napoleona Bonaparte.

Początek służby u boku Bonapartego był dość pechowy: młody oficer wpadł w zasadzkę i dostał się do austriackiej niewoli. Wkrótce jednak został uwolniony w ramach wymiany jeńców i w rezultacie Lasalle wziął udział w I kampanii włoskiej (1796-1797), wyprawie do Egiptu (1798-1799), II kampanii włoskiej (1800), a po zawarciu pokoju, w wyprawie z sojuszniczą wówczas Hiszpanią przeciwko Portugalii (1801).

Pomnik Antoine'a de Lasalle w Lunéville

Po proklamowaniu Cesarstwa, 14 lipca 1804 roku został kawalerem Legii Honorowej, a w niecały rok później (1805) otrzymał stopień generała brygady.

W latach 1805-1806 wziął udział w rozbiciu trzeciej koalicji, a następnie w rozgromieniu Prus (gdzie odznaczył się zdobyciem potężnej twierdzy szczecińskiej). 30 grudnia 1806 roku został mianowany generałem dywizji. W 1807 walczył w kampanii rosyjskiej w kawalerii rezerwowej marszałka Joachima Murata. W tym samym roku otrzymał tytuł hrabiego Cesarstwa. W roku 1808 został wysłany do Hiszpanii, gdzie zdławił powstanie w Valladolid i doprowadza do zwycięstwa w bitwie pod Medina del Rio Seco. Po bitwie pod Medellin otrzymał dowództwo lekkiej jazdy kawalerii rezerwowej. W roku 1809 roku wziął udział w wojnie z Austrią. Wsławił się w bitwie pod Aspern (Essling) i zdobyciem twierdzy Raab.

Zginął w bitwie pod Wagram 6 lipca 1809 roku.

Antoine-Charles de Lasalle należał do słynnych les beaux sabreurs (pięknych rębaczy) epoki napoleońskiej – brawurowych, romantycznych, odważnych i inteligentnych generałów lekkiej kawalerii. Do tego elitarnego grona zaliczali się obok niego – Louis Pierre Montbrun, Sainte-Croix i Colbert. Żaden z nich nie przeżył upadku Cesarstwa. Lasalle zwykł mawiać: "Huzar, który dożył trzydziestki, jest zwykłym dekownikiem"[1][2]. W chwili śmierci miał 34 lata.

Przypisy

  1. François Hourtoulle: Le général comte Charles Lasalle 1775-1809, Paris 1979, s.68
  2. Gilles de Becdelievre: "Les loups de l'Empereur" (fr.). 2011-01-25.  Cytat: tout hussard qui n’est pas mort à trente ans est un Jean-Foutre! - inne tłumaczenie pl. Wszyscy huzarzy, którzy nie polegli do trzydziestki to cioty!

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcel Dupont: Generał Lasalle, Małopolska Oficyna Wydawnicza Krak-Buch, Kraków 1993
  • Archibald Gordon Macdonell: Napoleon i jego marszałkowie, Wydawnictwo Puls, Londyn 1992
  • Andrew Uffindell: Wielcy generałowie wojen napoleońskich oraz ich bitwy 1805-1815, Rebis, Poznań 2007, ISBN 978-83-7301-873-0

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]