Anton Rafael Mengs
Z Wikipedii
| Anton Rafael Mengs | |
 Autoportret |
|
| Prawdziwe nazwisko | Anton Raphael Mengs |
| Data i miejsce urodzenia | 12 marca 1728, Aussig (Czechy) |
| Data i miejsce śmierci | 29 czerwca 1779, Rzym |
| Narodowość | Niemiec |
| Dziedzina sztuki | Malarstwo |
| Styl | Początkowo barokowy, potem klasycyzujący |
| Ważne dzieła | Perseusz i Andromeda, Gedanken uber die Schonheit und den Geschmack in der Malerei |
| Muzeum artysty | - |
Anton Rafael Mengs (ur. 12 marca 1728, zm. 29 czerwca 1779), niemiecki malarz i teoretyk sztuki, tworzący w Rzymie, Madrycie i Saksonii. Jeden z prekursorów neoklasycyzmu w malarstwie. Był jednym z najważniejszych reprezentantów Akademii Świętego Łukasza (Accademia di san Luca; jedna z najstarszych akademii malarstwa, rzeźby i architektury we Włoszech)
[edytuj] Życie
Urodził się w Usti nad Łabą w Czechach. Jego ojcem był Ismael Mengs, duński malarz. W roku 1741 wraz z ojcem wyjechał do Rzymu. Młody Anton zdobył uznanie freskiem Parnasus wykonanym na zamówienie kardynała Aleksandra Albaniego (Villa Albani). W roku 1749 został mianowany pierwszym malarzem króla Polski i Księcia Saksonii Augusta III Sasa, jakkolwiek pozostał w Rzymie, gdzie ożenił się (1748) z jedną ze swoich modelek, Margaritą Quazzi. W roku 1754 został dyrektorem watykańskiej szkoły malarstwa. Później był nadwornym malarzem króla Hiszpanii, Karola III. Poza malarstwem, zajmował się również teorią sztuki malarskiej. W swoich pracach (napisanych po hiszpańsku, włosku i niemiecku) głosił, że droga do osiągnięcia perfekcji w malarstwie jest zrównoważone połączenie klasycyzmu greckiego, ekspresji Rafaela, światłocienia Correggia i kolorystyki Tycjana.
W roku 1777 powrócił do Rzymu, gdzie zmarł 2 lata później.
