Antoni Jurasz (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Jurasz
Antoni Jurasz jako profesor Uniwersytetu w eidelbergu
Grób rodziny Juraszów na Cytadeli w Poznaniu

Antoni Jurasz (ur. 24 listopada 1847 w Spławiu, zm. 12 lipca 1923 w Poznaniu) – polski lekarz otolaryngolog. Ojciec chirurga Antoniego Tomasza Jurasza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował medycynę w Greifswaldzie i Würzburgu. W 1880 roku został profesorem laryngologii na uniwersytecie w Heidelbergu - pierwszym Polakiem, który otrzymał godność profesora na tej uczelni. Pracował tam przez 28 lat. W 1908 roku przeniósł się do Lwowa i także tam pracował na uniwersytecie. Był pierwszym rektorem Uniwersytetu Jana Kazimierza. W latach 1908-1920 kierował Kliniką Otolaryngologiczną we Lwowie. W 1920 przeniósł się do Poznania i wykładał na założonym tam Uniwersytecie. Uchodził za dobrego praktyka i dydaktyka.

Jurasz był jednym z pionierów rynoskopii; skonstruował lub zmodyfikował wiele instrumentów w niej stosowanych. Wprowadził do użytku wziernik nosowy.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Über die Sensibilitätsneurosen des Rachens und des Kehlkopfes. Volkmann's Sammlung klinischer Vortraege 195
  • Über die Sondirung der Stirnbeinhöhle. Berliner klinische Wochenschrift, 1887
  • Die Krankheiten der oberen Luftwege. Heidelberg
  • Handbuch der Laryngologie und Rhinologie. Wien, 1898

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]