Antonim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antonim (z gr. anti naprzeciw, onoma imię[1]) – termin oznaczający przeciwieństwo, odwrotność znaczeniową innego terminu, antonimy to terminy przeciwstawne. Są nimi np. ciepło - zimno, mądry - głupi, syty - głodny. Dziedzina wiedzy zajmująca się m.in. antonimami to językoznawstwo.

Antonimy właściwe podlegają stopniowaniu (np. młody - stary, młodszy - starszy; mądry - głupi, mądrzejszy - głupszy), nie oznaczają niezależnych przeciwstawnych jakości, lecz służą jako leksykalny środek wyrażania stopniowania (np. wysoki - niższy - najniższy, młody - starszy - najstarszy).

Antonimy komplementarne to pary wyrazów, w których zaprzeczenie jednego powoduje stwierdzenie drugiego, np. On jest żonatyOn nie jest kawalerem.

Do antonimów zalicza się też tzw. konwersje, czyli pary wyrazowe typu kupić - sprzedać, ożenić się - wyjść za mąż.

Termin antonim również ma swój antonim, jest nim synonim.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]