Antonio Cabrini
| Antonio Cabrini | ||
| Imię i nazwisko | Antonio Cabrini | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 października 1957 Cremona, |
|
| Pseudonim | "Bell' Antonio" | |
| Pozycja | obrońca | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 72 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1973-1975 1975-1976 1976-1989 1989-1991 |
Cremonese Atalanta Juventus Bologna |
29 (2) 35 (1) 297 (33) 55 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1978-1987 | 73 (9) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2000-2001 2001 2004-2005 2005-2006 |
Arezzo Crotone Pisa Novara |
|
Antonio Cabrini (ur. 8 października 1957 w Cremonie (Lombardia), były włoski piłkarz grający na lewej obronie, aktualnie trener piłkarski. Zdobył tytuł mistrza świata z reprezentacją Włoch w roku 1982 roku. W środowisku piłkarskim uważany jest za jednego z najlepszych włoskich lewych obrońców w historii.
Spis treści |
Kariera [edytuj]
Kariera klubowa [edytuj]
Pierwszym klubem Antonio Cabriniego był zespół US Cremonese. Swój debiut w profesjonalnym futbolu (w Serie C) zaliczył w sezonie 1973/1974. W sezonie 1975/1976 Cabrini grał w drugoligowej Atalancie Bergamo.
Rok później zauważyli go działacze Juventusu Turyn. W lecie 1976 roku Antonio Cabrini przeprowadził się do stolicy Piemontu, gdzie grając dla "Juve" spędził tu większość swojej kariery. Z zespołem "Starej Damy" zdobył wiele trofeów, między innymi Puchar UEFA oraz sześciokrotnie mistrzostwo Włoch. Nosząc biało-czarną koszulkę Juventusu, rozegrał w sumie 325 meczów w Serie A, strzelając przy tym 35 bramek. Ostatnie dwa lata w roli piłkarza spędził w Bolonii grając w zespole Bologna FC.
Kadra narodowa [edytuj]
Swój debiut w kadrze narodowej zaliczył na mistrzostwach świata w 1978 roku, w spotkaniu otwierającym mistrzostwa (Włochy-Francja). Wystąpił we wszystkich osiemnastu meczach reprezentacji Azzurrich na trzech mundialach (w 1978 roku, 1982 roku i 1986 roku).
Cabrini w roku 1982 roku wraz z reprezentacją Włoch zdobył tytuł mistrza świata. W meczu finałowym przeciwko reprezentacji RFN nie trafił z rzutu karnego, co nie przeszkodziło Włochom w zdobyciu pierwszego miejsca.
Reprezentował Włochy w 73 meczach, zdobywając przy tym 9 bramek (jest to najlepszy wynik, jeżeli chodzi o obrońcę). Reprezetacyjną karierę zakończył w roku 1987.
Kariera trenerska [edytuj]
W przeszłości trenował cztery włoskie kluby – AC Arezzo, FC Crotone, Pisa Calcio oraz Novara Calcio.
Sukcesy [edytuj]
- Mistrzostwo Świata w 1982 roku (z reprezentacją Włoch)
- Mistrzostwo Włoch w 1977, 1978, 1981, 1982, 1984 i 1986 (z Juventusem Turyn)
- Puchar Włoch w 1978 i 1983 (z Juventusem Turyn)
- Liga Mistrzów UEFA w 1985 (z Juventusem Turyn)
- Puchar zdobywców pucharów w 1984 (z Juventusem Turyn)
- Superpuchar Europy w 1984 (z Juventusem Turyn)
- Puchar UEFA w 1977 (z Juventusem Turyn)
- Puchar Interkontynentalny w 1985 (z Juventusem Turyn)
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
- Reprezentanci Włoch w piłce nożnej
- Włoscy trenerzy piłkarscy
- Piłkarze US Cremonese
- Piłkarze Atalanty Bergamo
- Piłkarze Juventus F.C.
- Piłkarze Bologna FC
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1978
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1980
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1982
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986
- Urodzeni w 1957