Antonio María Esquivel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio María Esquivel
Antonio Maria Esquivel portrait.jpg
Autoportret, 1847.
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1806 Sewilla, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 1857 Madryt, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo, portret
Styl romantyzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Antonio María Esquivel y Suárez de Urbinahiszpański malarz pochodzący z Andaluzji. Malował obrazy o tematyce biblijnej, mitologicznej oraz portrety[1].

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Sewillii, gdzie był uczniem José Gutiérrez de la Vega[1] oraz poznał techniki malarskie Murilla. W 1831 r. przeniósł się do Madrytu, gdzie studiował a później wykładał w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda. Brał udział w tworzeniu Liceo Artístico y Literario w 1837 r., gdzie później wykładał anatomię w sztuce.

W 1839 r. po powrocie do Sewilli w wyniku choroby oślepł niemal całkowicie. Pogrążony w depresji próbował popełnić samobójstwo rzucając się do rzeki Gwadalkiwir. Jego przyjaciele z artystycznych kręgów zebrali środki potrzebne na kosztowną operację oczu u francuskiego specjalisty. Dzięki temu w 1840 r. wyzdrowiał i odzyskał wzrok. W dowód wdzięczności sportretował swoich przyjaciół – romantycznych poetów i malarzy – na obrazie Los poetas contemporáneos z 1846 roku. W 1843 r. został mianowany nadwornym malarzem Izabeli II.

Jego synowie Carlos María i Vicente również byli malarzami.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Retrato de Capitán General Juan Ruiz de Apodaca, 1834. Museo Naval w Madrycie.
  • Retrato del Teniente General Luis María Balanzat de Orvay y Briones, 1834.
  • Transfiguración, 1837.
  • Venus anadiomene, 1838. Muzeum Prado, Madryt.
  • San Miguel Arcángel, 1843.
  • Una lectura de Ventura de la Vega, 1845. Museo Romántico, Madryt.
  • Los poetas Contemporáneos o Lectura de José Zorrilla en el estudio del pintor, 1846. Muzeum Prado, Madryt.
  • Retrato de Rafaela Flores Calderón, 1846. Muzeum Prado, Madryt.
  • Retratro ecuestre del General Prim. Museo Romántico, Madryt.
  • La Campana de Huesca, 1850. Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli
  • José y la mujer de Putifar, 1854. Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Tancerka Josefa Vargas, 1840.
Venus anadiomene, 1838.
Los poetas contemporáneos, 1846.
Józef i żona Putyfara, 1854.
Portret Doñi Josefy García Solis, 1852
Dzieła Antonia Marii Esquivela

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Enrique Arias Anglés: Del Neoclasicismo al Impresionismo. Madryt: Ediciones AKAL, 1999, s. 223. ISBN 84-460-0854-8.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Ana María Preckler: Historia Del Arte Universal De Los Siglos XIX y XX, Tom I. Madryt: Editorial Complutense, 2003, s. 163-165. ISBN 84-7491-705-0.