Antonio Maria Vegliò
| Antonio Maria Vegliò | |||
| kardynał diakon | |||
|
|||
| Kraj działania |  Watykan |
||
| Data i miejsce urodzenia | 3 lutego 1938 Macerata Feltria, Włochy |
||
| Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących | |||
| Okres sprawowania | od 2009 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 18 marca 1962 | ||
| Nominacja biskupia | 27 lipca 1985 | ||
| Sakra biskupia | 6 października 1985 | ||
| Kreacja kardynalska | 18 lutego 2012 Benedykt XVI |
||
| Kościół tytularny | S. Cesareo in Palatio | ||
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 6 października 1985 | ||||
| Konsekrator | Agostino Casaroli | ||||
| Współkonsekratorzy | Achille Silvestrini Gaetano Michetti |
||||
|
|||||
Antonio Maria Vegliò (ur. 3 lutego 1938 w Macerata Feltria) – włoski duchowny katolicki, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących, kardynał.
Biografia [edytuj]
18 marca 1962 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do archidiecezji Pesaro. W 1966 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej.
27 lipca 1985 został mianowany przez Jana Pawła II pro-nuncjuszem apostolskim w Papui Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona oraz arcybiskupem tytularnym Aeclanum. Sakry biskupiej 9 listopada 1985 r. udzielił mu kardynał Agostino Casaroli. Następnie w 1989 został przedstawicielem Watykanu w czterech krajach Afryki Zachodniej: Senegalu, Gwinei Bissau, Mali i w Republice Zielonego Przylądka.2 października 1997 został przeniesiony do nuncjatury w Libanie. Reprezentując również Watykan e Kuwejcie w latach 1997-1990).
11 kwietnia 2001 wrócił do Watykanu gdzie został sekretarzem Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich. 28 lutego 2009 Benedykt XVI mianował go przewodniczącym Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących.
6 stycznia 2012 ogłoszona została jego kreacja kardynalska, której papież Benedykt XVI dokonał oficjalnie na konsystorzu w dniu 18 lutego 2012.
Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów prof. Salvadora Mirandy (ang.) [dostęp 2012-02-18]
- Krótka biografia na Catholic-hierarchy.org (en) [dostęp 2012-02-18]
| Poprzednik Antonio Innocenti |
 |
Biskup tytularny Aeclanum 1985-2012 |
|
Następca Nicolas Thévenin |
| Poprzednik Francesco De Nittis |
 |
Nuncjusz apostolski w Papui Nowej Gwinei 1985 - 1989 |
|
Następca Giovanni Ceirano |
| Poprzednik Pablo Puente Buces |
|
Nuncjusz apostolski w Senegalu 1989 - 1997 |
|
Następca Jean-Paul Gobel |
| Poprzednik Pablo Puente Buces |
|
Nuncjusz apostolski w Kuwejcie 1997 - 1999 |
|
Następca Giuseppe De Andrea |
| Poprzednik Pablo Puente Buces |
|
Nuncjusz apostolski w Libanie 1997 - 2001 |
|
Następca Luigi Gatti |
| Poprzednik Miroslav Stefan Marusyn |
|
Sekretarz Kongregacji ds. Kościołów Wschodnich 2001 - 2009 |
|
Następca Cyril Vasil |
| Poprzednik Renato Raffaele Martino |
|
Przewodniczący Papieskiej Rady Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących od 2009 |
|
Następca nadal sprawuje swój urząd |
