Antonio Samorè
| Antonio Samorè | |||
| Kardynał biskup | |||
|
|||
| Kraj działania | |||
| Data i miejsce urodzenia | 4 grudnia 1905 Bardi |
||
| Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1983 Rzym |
||
| Bibliotekarz i Archiwista Świętego Kościoła Rzymskiego | |||
| Okres sprawowania | 1974 - 1983 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 10 czerwca 1928 | ||
| Nominacja biskupia | 30 stycznia 1950 | ||
| Sakra biskupia | 16 kwietnia 1950 | ||
| Kreacja kardynalska | 26 czerwca 1967 Paweł VI |
||
| Kościół tytularny | biskup Sabina e Poggio Mirteto | ||
Antonio Samorè, (ur. 4 grudnia 1905 w Bardi w diecezji Piacenza, zm. 3 lutego 1983 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kardynał, Bibliotekarz i Archiwista Świętego Kościoła Rzymskiego.
Święcenia kapłańskie przyjął 10 czerwca 1928 roku w Piacenzie. W latach 1929 - 1932 pracował jako duszpasterz w swojej rodzinnej diecezji. W okresie 1932 - 1936 był attaché i sekretarzem nuncjatury na Litwie. W 1938 roku został sekretarzem nuncjatury w Szwajcarii. W latach 1938 - 1947 pracownik Sekretariatu Stanu. 30 stycznia 1950 roku Pius XII mianował go arcybiskupem tytularnym Tirnovo i wyznaczył na nuncjusza w Kolumbii. Uczestniczył w Soborze Watykańskim II. 26 czerwca 1967 roku wyniesiony do godności kardynalskiej przez Pawła VI. W tym samym roku został przewodniczącym Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej. 1 listopada 1968 roku Paweł VI mianował go prefektem Kongregacji Dyscypliny Sakramentów. 25 stycznia 1974 roku mianowany Bibliotekarzem i Archiwistą Świętego Kościoła Rzymskiego. Jan Paweł II wyznaczył go 24 grudnia 1978 roku jako swego mediatora w konflikcie granicznym w rejonie kanału Beagle między Argentyną a Chile. Misja kard. Samorè zakończyła się powodzeniem. Zmarł w Rzymie. Pochowany w klasztorze karmelitów w Vetralli.
Bibliografia [edytuj]
- Wielka Encyklopedia Jana Pawła II, Edipresse Warszawa 2005, ISBN 83-60160-10-4