Antonio de Brugada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Antonio de Brugada
Rescatedelsantisimitrinidadporelpelayoencabosanvicente1797AntoniodeBrugadaVila1804-1863museonavalmadrid.jpg
Rescate del Santísima Trinidad por el Pelayo en Cabo San Vicente
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1804 Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1863 San Sebastián, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl romantyzm, marina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Antonio de Brugadahiszpański malarz romantyczny zaangażowany w politykę Hiszpanii. Był nadwornym malarzem Izabeli II[1].

Studiował na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda w Madrycie w latach 1818-21. Od 1820 r. należał do madryckiej narodowej milicji, po zmianach na arenie politycznej został uwięziony i szykanowany przez absolutystów. Wyemigrował do Francji w 1823 r. i zamieszkał w Bordeaux. Rok później w Bordeaux osiedlił się również Francisco Goya, z którym łączyła go przyjaźń.

We Francji mieszkał przez kilka lat kontynuując studia artystyczne i działalność polityczną. Po śmierci Goi na prośbę jego syna Javiera udał się do Hiszpanii, aby spisać inwentariusz obrazów w domu zmarłego artysty nazywanym Domem Głuchego. Brugada był jednym z pierwszych, którzy opisali czarne obrazy – malowidła, które Goya wykonał na ścianach swojego domu.

Malował pejzaże, w szczególności sceny morskie, za które dwukrotnie otrzymał wyróżnienie na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie w latach 1856 i 1858.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Marina con acantilado y barcas
  • Marina. Naufragio de un galeón, 1841
  • Episodio de la batalla de Lepanto

Przypisy

  1. Enrique Arias Anglés: Antonio de Brugada. Pintor romántico y liberal. Madryt: Avapiés, 1989.