Antonio del Giudica, książę Cellamare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antonio del Giudica, Książę Cellamare (ur. 1657, Neapol, zm. 16 maja 1733, Sewilla) – hiszpański dyplomata pochodzenia włoskiego.

Po śmierci Karola II Habsburga, króla Hiszpanii, w 1701 roku, towarzyszył nowemu władcy Filipowi V do Neapolu. W czasie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej (1701-1714) walczył po stronie Filipa we Włoszech.

W 1715 roku został wysłannikiem nadzwyczajnym do Paryża, gdzie zgodnie z poleceniami Filipa V – wnuka Ludwika XIV i jego ministra Giulio Alberoniego, planował obalić regenta Francji Filipa Orleańskiego i przygotować tron Francji dla Filipa. Hiszpańskiemu posłowi pomagali nienawidzący regenta Ludwik August Burbon, książę du Maine i Leonard-Helie, markiz de Pompadour. Spisek jednak wykrył (1718) minister i przyjaciel regenta Guillaume Dubois. Giudica został aresztowany i wydalony z Francji.

W 1733 zmarł w Sewilli otoczony szacunkiem monarchy.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Antonio Martin Alvarez de Toledo, Książę Alba
Pavillon royal de France.svg Hiszpański ambasador we Francji
1715-1718
Pavillon royal de France.svg Następca
Patrick Lolles