Antony Hewish

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antony Hewish (ur. 11 maja 1924 w Fowey w Kornwalii) – brytyjski astrofizyk i radioastronom.

W 1974 roku Antony Hewish (wraz z Martinem Ryle'em) został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za pionierskie badania w dziedzinie radioastronomii i odkrycie pulsarów.

Hewish od 1942 roku studiował na uniwersytecie w Cambridge, lecz w 1943 został powołany do służby wojskowej. Zajmował się pracą nad telekomunikacyjnymi rozwiązaniami dla armii. W tym czasie współpracował z Martinem Ryle'em. W 1946 r. po powrocie do Cambridge, dokończył studia i od razu dołączył do zespołu badawczego Ryle'a w Laboratorium Cavendisha. W 1952 r. uzyskał doktorat. Jego prace teoretyczne i wypracowanie rozwiązań technicznych doprowadziły do zbudowania Interplanetary Scintillation Array, dużego radioteleskopu w Mullard Radio Astronomy Observatory (MRAO) w Cambridge. W tym ośrodku prowadzono poszukiwania kosmicznych radioźródeł. W czasie tych badań jedna z uczestniczących w zespole, doktorantka Jocelyn Bell, w listopadzie 1967 r. pierwsza odkryła źródło, które później uznano za pierwszy pulsar.

Publikacja tej pracy naukowej miała pięciu autorów, którzy wchodzili w skład zespołu[1]. Jako pierwszy autor został podany Hewish, a Bell jako druga autorka. Przyznanie Nagrody Nobla Ryle'owi i Hewishowi bez włączenia Jocelyn Bell było decyzją kontrowersyjną i zostało ostro skrytykowane przez kolegę Hewisha – astronoma Freda Hoyle'a[2]. Inni zwrócili jednak uwagę na to, że w tym wypadku Nagroda Nobla została przyznana za całokształt ich prac w dziedzinie radioastronomii.[potrzebne źródło]

Przypisy

  1. A. Hewish, S. J. Bell, J. D. H. Pilkington, P. F. Scott, R. A. Collins. Observation of Rapidly Pulsating Radio Source. „Nature”. 217, s. 709–713, 1968. doi:10.1038217709a0. 
  2. Horace Freeland Judson: No Nobel Prize for Whining (ang.). The New York Times, 2003-10-20. [dostęp 2013-04-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]