Antyczny DNA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pokrzyżowany, mający około 4000 lat DNA wyizolowany z wątroby staroegipskiego kapłana Nekht-Ankh

Antyczny DNA (aDNA) – DNA wyizolowany z materiału biologicznego pochodzącego od martwych od dawna organizmów.

Amplifikowalny DNA prawdopodobnie nie jest w stanie przetrwać ponad 1 milion lat[1], choć związanie cząsteczki DNA z otaczającymi ją cząsteczkami takimi jak hydroksyapatyt lub krzemionka może przedłużyć okres jej istnienia, choć również utrudnia jej wyekstrahowanie i zsekwencjonowanie[2]. Do czynników zwiększających zdolność przetrwania DNA należą również niskie temperatury, wysuszenie i wysokie zasolenie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Eske Willerslev, Alan Cooper. Ancient DNA. „Proceedings of the Royal Society B”. 272 (1558), s. 3–16, 2005. doi:10.1098/rspb.2004.2813 (ang.). 
  2. Ben Waggoner: Molecular palaeontology. W: eLS. 2001. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]