Antygon (syn Arystobula II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy króla Judei z dynastii Machabeuszy (Hasmoneuszy). Zobacz też: inne osoby o tym samym imieniu.
Moneta Antygona

Antygon (zm. 37 p.n.e.) – król Judei od 40 p.n.e. oraz arcykapłan, ostatni władca z dynastii Hasmoneuszy.

Był młodszym synem Arystobula II. Objął rządy w 40 roku p.n.e., korzystając z poparcia partyjskiego księcia Pakorusa I. Jako król Judei kazał okaleczyć Jana Hirkana II, aby ten nie mógł dalej sprawować urzędu arcykapłana. Bezskutecznie próbował zdobyć Masadę, bronioną przez Józefa, brata Heroda Wielkiego. Gdy wiosną 37 roku p.n.e. Jerozolima została zdobyta przez Heroda, wspieranego przez Rzymian, Antygon został uwięziony i odesłany do Antiochii. Tam Antygon został stracony na polecenie Marka Antoniusza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Millard A., Skarby czasów Biblii, Warszawa 2000, s. 205-206.
Antygon
Poprzednik:
Jan Hirkan II
Król Judei
40 p.n.e.-37 p.n.e.
Następca:
Herod Wielki
Arcykapłan
40 p.n.e.-37 p.n.e.
Następca:
Ananel