Antylaser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antylaser – urządzenie absorbujące światło o określonych długościach fali, i zamieniające pochłoniętą energię na ciepło. Urządzeniu nadano nazwę CPA (ang. "Coherent Perfect Absorber") – dosł. doskonały pochłaniacz koherencyjny)[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Koncepcja została po raz pierwszy opublikowana 26 lipca 2010 w tygodniku naukowym Physical Review Letters na Uniwersytecie Yale przez zespół pod przewodnictwem teoretyka A. Douglas Stone. W wydaniu z 9 września 2010 Stefano Longhi z Politechniki w Mediolanie pokazał jak połączyć laser z antylaserem w jedno urządzenie. W lutym 2011 zespół z Yale zbudował pierwszy, działający antylaser. Urządzenie było w stanie absorbować 99,4% padającego światła, ale twórcy antylasera wierzą, że uda się zwiększyć absorpcję do 99,999%.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Zmieniając długość fali padającego światła decydujemy o tym, czy będzie ono pochłonięte, czy też przejdzie przez antylaser w całości, a zatem urządzenie może być nowym rodzajem ultraszybkiego przełącznika optycznego, także w przyszłych komputerach optycznych, gdzie rolę elektronów pełnić będą fotony[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Laser

Przypisy

  1. Katarzyna Burda: Antylaser już działa. Newsweek.pl. [dostęp 2011-04-08].
  2. Alexandra Witze: Behold, the antilaser (ang.). ScienceNews. [dostęp 2011-04-08].