Antymateria

Z Wikipedii

Antymateria jest to układ antycząstek. Antycząstki to cząstki elementarne podobne do występujących w materii, ale ich ładunki elektryczne mają przeciwne znaki wraz z wszystkimi pozostałymi liczbami kwantowymi (np. izospin, dziwność, parzystość).

W momencie kontaktu antymaterii z materią (zwykłą) obie ulegają anihilacji, czyli zamianie na energię promieniowania elektromagnetycznego. Prowadzi się badania nad praktycznym wykorzystaniem tego zjawiska.

[edytuj] Historia

W 1928 roku Paul Dirac wprowadził relatywistyczne równanie elektronu zwane równaniem Diraca. Z rozwiązania tego równania wynikało, że powinna istnieć cząstka przeciwna do elektronu. Cząstkę tę, zwaną obecnie pozytonem eksperymentalnie wytworzył w 1932 roku Carl David Anderson.

Obecnie Model Standardowy zakłada, że każda cząstka ma antycząstkę, która ma masę równą masie cząstki, a wszystkie liczby kwantowe przeciwne do cząstki.

[edytuj] Wytwarzanie antymaterii

Ta sekcja może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane.
Pomóż Wikipedii dodając przypisy.

Możliwe jest wytwarzanie śladowych ilości antymaterii poprzez zderzenie cząstek rozpędzonych w akceleratorach. W wyniku reakcji jadrowych mogą powstawać antycząstki. W ten sposób udało się otrzymać antyprotony, antyneutrony, pozytony (antyelektrony), atomy antywodoru i jądra antydeuteru, antytrytu i antyhelu.

Antycząstki powstają w warunkach naturalnych. Przykładem może być kreacja par przez kwanty gamma promieniowania kosmicznego oddziaływujące z materią atmosfery. Wykrycie obecności antymaterii we Wszechświecie jest utrudnione ze względu na jej pełną symetrię z materią (w tym identyczną masę cząstek i antycząstek). Jednak dane pośrednie wskazują, że Wszechświat zbudowany jest z materii a antymateria może występować jedynie w śladowych ilościach.