Antypapież Kalikst III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kalikst III
Johannes de Struma
antypapież
Data i miejsce urodzenia brak danych
Toskania (?)
Data i miejsce śmierci 1183
Venosa (?)
antypapież
Okres sprawowania wrzesień 1168 – 29 sierpnia 1178
Opat Strumy
Okres sprawowania 1158 – 1168
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja O.S.B.Vall.
Śluby zakonne Przed 1158
Prezbiterat najpóźniej 1158
Nominacja biskupia najpóźniej 1163
Kreacja kardynalska 1163
Antypapież Wiktor IV
Kościół tytularny Biskup Albano
Pontyfikat wrzesień 1168

Kalikst III, właśc. Johannes de Struma OSB, w literaturze znany też jako János Struma lub Giovanni Unghieri[1] (zm. w 1183) – duchowny katolicki, antypapież w okresie od 1168 do 29 sierpnia 1178[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie pochodził z okolic Arezzo. Wstąpił do zakonu benedyktynów z Kongregacji Vallombrosa i został opatem klasztoru Struma koło Arezzo[3]. Po podwójnej elekcji papieskiej w 1159 opowiedział się przeciw papieżowi Aleksandrowi III, a po stronie antypapieża Wiktora IV (1159-64), który najpóźniej w roku 1163 mianował go kardynałem-biskupem Albano[3]. Sygnował bulle Wiktora IV między z 14 i 18 kwietnia 1164 oraz bulle Paschalisa III z 18 listopada 1166, 6 sierpnia 1167 i 26 lutego 1168. Niezwłocznie po śmierci Paschalisa III (zm. 20 września 1168) został wybrany na jego następcę[4]. Wybór ten po pewnych wahaniach zatwierdził Fryderyk I Barbarossa, który traktował go jednak wyłącznie jako narzędzie w swojej polityce włoskiej i kartę przetargową w ewentualnych negocjacjach z Aleksandrem III[3]. Stosunki cesarza z antypapieżem zaczęły się psuć po 1176, gdy Fryderyk I Barbarossa został pokonany w bitwie pod Legnano i zaczął szukać sojuszu z Aleksandrem III, Kalikst III stracił na znaczeniu. W 1177 cesarz odmówił poparcia swojemu podopiecznemu. Giovanni postanowił wówczas zakończyć schizmę i podporządkował się papieżowi 29 sierpnia 1178[3].

Antypapież Kalikst III przez cały swój pontyfikat rezydował w Viterbo[3]. Po abdykacji został rektorem (namiestnikiem) papieskim w Benewencie[3], a następnie (w 1182) opatem klasztoru św. Trójcy w Venosa[5]. Zmarł między 21 kwietnia[6] a 19 października 1183 roku[7].

Kardynałowie z nominacji antypapieża Kaliksta III[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przypisywane mu przez wielu późniejszych autorów węgierskie pochodzenie (Unghieri) jest nieudokumentowane w źródłach współczesnych i polega prawdopodobnie na pomyleniu Strumy w Toskanii (obecnie Poppi), gdzie był opatem, z węgierskim Sirmium (obecnie Sremska Mitrovica w Serbii); por. Hermann Reuter, Geschichte Alexanders des Dritten und der Kirche seiner Zeit, s. 6 przyp. 6; Paul Fridolin Kehr, Italia pontificia, Berlin 1908, s. 170.
  2. Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 89. ISBN 83-7006-437-X.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 John N.D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 250-251. ISBN 83-06-02633-0.
  4. Współczesne relacje o jego wyborze są zebrane w: Ph. Jaffé, S. Löwenfeld, Regesta Pontificum Romanorum, vol. II, Lipsk 1888, s. 429.
  5. RI IV,4,4,1 n. 424 (niem.). Regesta Imperii Online. [dostęp 2013-06-23].
  6. RI IV,4,4,1 n. 612 (niem.). Regesta Imperii Online. [dostęp 2013-06-23].
  7. RI IV,4,4,1 n. 830 (niem.). Regesta Imperii Online. [dostęp 2013-06-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]