Antypapież Kalikst III
| Kalikst III Johannes de Struma |
|
| antypapież | |
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Toskania (?) |
| Data i miejsce śmierci | ok. 1183 Benewent (?) |
| antypapież | |
| Okres sprawowania | wrzesień 1168 - 29 sierpnia 1178 |
| Opat Strumy | |
| Okres sprawowania | 1158 - 1168 |
| Wyznanie | katolicyzm |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | O.S.B.Vall. |
| Śluby zakonne | Przed 1158 |
| Prezbiterat | najpóźniej 1158 |
| Nominacja biskupia | najpóźniej 1163 |
| Kreacja kardynalska | 1163 Antypapież Wiktor IV |
| Kościół tytularny | Biskup Albano |
| Pontyfikat | wrzesień 1168 |
Kalikst III (właśc. Johannes de Struma, w literaurze znany też jako János Struma lub Giovanni Unghieri[1]; zm. ok. 1183[2]) – duchowny katolicki, antypapież w okresie od 1168 do 29 sierpnia 1178[3].
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Prawdopodobnie pochodził z okolic Arezzo. Wstąpił do zakonu benedyktynów z Kongregacji Vallombrosa i został opatem klasztoru Struma koło Arezzo[2]. Po podwójnej elekcji papieskiej w 1159 opowiedział się przeciw papieżowi Aleksandrowi III, a po stronie antypapieża Wiktora IV (1159-64), który najpóźniej w roku 1163 mianował go kardynałem-biskupem Albano[2]. Sygnował bulle Wiktora IV między z 14 i 18 kwietnia 1164 oraz bulle Paschalisa III z 18 listopada 1166, 6 sierpnia 1167 i 26 lutego 1168. Niezwłocznie po śmierci Paschalisa III (zm. 20 września 1168) został wybrany na jego następcę[4]. Wybór ten po pewnych wahaniach zatwierdził Fryderyk I Barbarossa, który traktował go jednak wyłącznie jako narzędzie w swojej polityce włoskiej i kartę przetargową w ewentualnych negocjacjach z Aleksandrem III[2]. Stosunki cesarza z antypapieżem zaczęły się psuć po 1176, gdy Fryderyk I Barbarossa został pokonany w bitwie pod Legnano i zaczął szukać sojuszu z Aleksandrem III, Kalikst III stracił na znaczeniu. W 1177 cesarz odmówił poparcia swojemu podopiecznemu. Giovanni postanowił wówczas zakończyć schizmę i podporządkował się papieżowi 29 sierpnia 1178[2].
Antypapież Kalikst III przez cały swój pontyfikat rezydował w Viterbo[2]. Po abdykacji został namiestnikiem papieskim w Benewencie, gdzie zmarł przed 19 października 1183 roku[2].
Kardynałowie z nominacji antypapieża Kaliksta III [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
- ↑ Przypisywane mu przez wielu późniejszych autorów węgierskie pochodzenie (Unghieri) jest nieudokumentowane w źródłach współczesnych i polega prawdopodobnie na pomyleniu Strumy w Toskanii (obecnie Poppi), gdzie był opatem, z węgierskim Sirmium (obecnie Sremska Mitrovica w Serbii); por. Hermann Reuter, Geschichte Alexanders des Dritten und der Kirche seiner Zeit, s. 6 przyp. 6; Paul Fridolin Kehr, Italia pontificia, Berlin 1908, s. 170.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 250-251. ISBN 83-06-02633-0.
- ↑ Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 89. ISBN 83-7006-437-X.
- ↑ Współczesne relacje o jego wyborze są zebrane w: Ph. Jaffé, S. Löwenfeld, Regesta Pontificum Romanorum, vol. II, Lipsk 1888, s. 429.
Bibliografia [edytuj]
- Struma, O.S.B.Vall., János (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-03-24].
