Antypapież Nowacjan
| Nowacjan | |
| antypapież | |
| Data urodzenia | ok. 200 |
| Data śmierci | ok. 258 |
| antypapież | |
| Okres sprawowania | 251-258 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 251 |
Nowacjan (ur. ok. 200, zm. ok. 258[1]) – antypapież w okresie od marca 251 do roku 258[2].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Był człowiekiem wykształconym, zarówno pod względem literackim jak i filozoficznym[1]. Po śmierci papieża Fabiana, kościołem rządziła hierarchia kościelna, wśród której największym autorytetem cieszył się kapłan Nowacjan[2]. Trwały bowiem prześladowania i było trudno zwołać biskupów, by wybrali następnego Biskupa Rzymu. Gdy w końcu biskupi się zebrali, ku rozczarowaniu Nowacjana, wybrali jego adwersarza Korneliusza[1]. Nowacjan przekupił trzech biskupów Italii, by wyświęcili go na biskupa i używając swych wpływów starał się o poparcie biskupów, by w nim uznali Głowę Kościoła. Przez niespełna dziesięć lat Nowacjan uważał się za głowę Kościoła i następcę św. Piotra, nie przyjmując do wiadomości, że w tym czasie wybrano kolejnych czterech prawowitych papieży. Stąd określany jest tytułem antypapieża[1]. Nowacjan był autorem licznych listów, a także znanego dzieła o Trójcy Świętej – "De Trinitate"[2].
Nowacjan i jego zwolennicy sprzeciwiali się ponownemu przyjmowaniu do wspólnoty apostatów oraz głosili surowy ideał świętości[2]. Wykluczali ze swych szeregów tych, którzy byli w stanie grzechu ciężkiego[1]. Wątpili we władzę Kościoła do odpuszczania grzechów.
Na synodzie w 251 te poglądy zostały potępione, a Nowacjan i jego zwolennicy ekskomunikowani[2]. Według Sokratesa Scholastyka, Nowacjan w wyniku ostrych prześladowań, opuścił Rzym i zmarł śmiercią męczeńską[1]. Martyrologium św. Hieronima wspomina go 29 czerwca[1].
| Lata pontyfikatu | Papież |
|---|---|
| marzec 251 – czerwiec 253 | św. Korneliusz |
| 25 czerwca 253 – 5 marca 254 | św. Lucjusz I |
| 12 maja 254 – 2 sierpnia 257 | św. Stefan I |
| 30 sierpnia 257 – 6 sierpnia 258 | św. Sekstus II |
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Novatian and Novatianism (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-03-11].
