Antypapież Ursyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ursyn
antypapież
Data urodzenia brak danych
Data śmierci ok. 385
antypapież
Okres sprawowania 366-367
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 366

Ursyn (zm. ok. 385[1]) – antypapież w okresie od września 366 do listopada 367[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ursyn był diakonem papieża Liberiusza[1]. Papieżem wybrała go mniejszość rzymska w opozycji do prawowitego biskupa Rzymu, tj. Damazego[1]. Sakry udzielił mu w Tivoli, biskup Paweł z Tiburu[1]. Pontyfikat Damazego rozpoczął się krwawymi zamieszkami w Rzymie – w starciach między zwolennikami Ursyna i Damazego zginęło 137 osób, a sam Ursyn został wygnany. Cesarz Walentynian I nakazał prefektowi miasta, by zezwolił na powrót ursynian, do czego doszło 15 września 367[1]. Jednak już 16 listopada, w wyniku przekupienia sądu, Ursyna zmuszono do wyjazdu do Galii[1].

Po potępieniu Ursynusa na synodzie w 378 Damazy został jedynym papieżem[1]. Wkrótce potem, Ursyn wystosował pomówienia o cudzołóstwo przeciwko papieżowi, wskutek czego Damazy zakazał ursynianom zbliżać się do Rzymu na mniej niż 100 mil, natomiast samego antypapieża zesłał do Kolonii[1]. Po śmierci Damazego, Ursyn bezskutecznie wysunął swoją kandydaturę[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 54-55. ISBN 83-06-02633-0.