Antypapież Ursyn
| Ursyn | |
| antypapież | |
| Data urodzenia | brak danych |
| Data śmierci | ok. 385 |
| antypapież | |
| Okres sprawowania | 366-367 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 366 |
Ursyn (zm. ok. 385[1]) – antypapież w okresie od września 366 do listopada 367[1].
Biografia [edytuj]
Ursyn był diakonem papieża Liberiusza[1]. Papieżem wybrała go mniejszość rzymska w opozycji do prawowitego biskupa Rzymu, tj. Damazego[1]. Sakry udzielił mu w Tivoli, biskup Paweł z Tiburu[1]. Pontyfikat Damazego rozpoczął się krwawymi zamieszkami w Rzymie – w starciach między zwolennikami Ursyna i Damazego zginęło 137 osób, a sam Ursyn został wygnany. Cesarz Walentynian I nakazał prefektowi miasta, by zezwolił na powrót ursynian, do czego doszło 15 września 367[1]. Jednak już 16 listopada, w wyniku przekupienia sądu, Ursyna zmuszono do wyjazdu do Galii[1].
Po potępieniu Ursynusa na synodzie w 378 Damazy został jedynym papieżem[1]. Wkrótce potem, Ursyn wystosował pomówienia o cudzołóstwo przeciwko papieżowi, wskutek czego Damazy zakazał ursynianom zbliżać się do Rzymu na mniej niż 100 mil, natomiast samego antypapieża zesłał do Kolonii[1]. Po śmierci Damazego, Ursyn bezskutecznie wysunął swoją kandydaturę[1].
