Antypapież Wiktor IV (Ottaviano)
| Wiktor IV | |
| Ottaviani di Monticelli | |
| antypapież | |
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1095 Sabina |
| Data i miejsce śmierci | 20 kwietnia 1164 Lukka |
| antypapież | |
| Okres sprawowania | 1159-1164 |
| Wyznanie | katolicyzm |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Diakonat | 26 lutego 1138 |
| Prezbiterat | 3 marca 1151 |
| Nominacja biskupia | 7 września 1159 |
| Sakra biskupia | 4 października 1159 |
| Kreacja kardynalska | 26 lutego 1138 Innocenty II |
| Kościół tytularny | św. Mikołaja w Więzieniu (1138-1151) św. Cecylii (1151-1159) |
| Pontyfikat | 7 września 1159
(jako antypapież) |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 4 października 1159 |
| Miejscowość | Farfa |
| Konsekrator | Imar z Tusculum |
| Współkonsekratorzy | Ubaldo z Ferentino Riccardo z Molfetty |
Wiktor IV (właśc. Ottaviano Crescenzi, Ottaviani di Monticelli; ur. ok. 1095[potrzebne źródło] w Sabinie[1], zm. 20 kwietnia 1164 w Lukce) – antypapież w okresie od 7 września 1159 do 20 kwietnia 1164[2].
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Ottaviani di Monticelli pochodził z rzymskiej arystokratycznej rodziny[1]. Był synem Jana Maledetti i siostrzeńcem rzymskiego prefekta Pietro. Dalekie pokrewieństwo łączyło go także z królem angielskim Stefanem z Blois.
W maju 1137 roku papież Innocenty II mianował Ottaviano, wówczas subdiakona Świętego Kościoła Rzymskiego, gubernatorem Benewentu. Niespełna rok później, 26 lutego 1138 Innocenty II mianował go kardynałem-diakonem kościoła św. Mikołaja w Więzieniu. 3 marca 1151 Eugeniusz III podniósł go do godności kardynała-prezbitera kościoła św. Cecylii. W okresie między 9 kwietnia 1138 a 14 marca 1159 roku jego imię występowało wśród sygnatariuszy papieskich przywilejów. Kilkakrotnie w tym czasie służył jako legat papieski w Niemczech i w Królestwie Sycylii[1]. Z czasem zaczął uchodzić za lidera frakcji proniemieckiej wśród kardynałów.
Po śmierci Hadriana IV doszło w Rzymie do sporu kardynałów[1]. Pomimo, że zgodnie z ówczesnym zwyczajem do wyboru papieża wymagano jednomyślności, 7 września 1159 roku dwie wrogie sobie frakcje w Kolegium kardynalskim obwołały papieżem swoich kandydatów. Silniejsza frakcja prosycylijska wybrała kanclerza Rolanda ze Sieny, który przybrał imię Aleksandra III, jednak kilku procesarsko nastawionych kardynałów sprzeciwiło się temu, wypędziło go z Bazyliki św. Piotra na Watykanie i obwołało antypapieżem kardynała-prezbitera Ottaviano di Monticelli, który przyjął imię Wiktora IV[1]. Było to możliwe dzięki wsparciu oddziałów zbrojnych podległych krewnym kardynała Ottaviano. Następnie 4 października 1159 roku został on konsekrowany na biskupa w benedyktyńskim opactwie Farfa przez kardynała Imara z Tusculum oraz biskupów Ubaldo z Ferentino i Riccardo z Molfetty.
Antypapież szybko uzyskał uznanie ze strony cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i władców oraz biskupów: Niemiec, Burgundii, północnej Italii, Polski, a także króla Danii, Waldemara I. W 1160 roku na polecenie Fryderyka I Barbarossy zwołał synod do Pawii, na którym ekskomunikował Rolanda ze Sieny i jego stronników[1]. Wcześniej, prawowity papież ekskomunikował Wiktora IV[1]. Biskupi i władcy państw zachodnich zaczęli jednak, wkrótce przechodzić na stronę Aleksandra, więc antypapież tracił swoje wpływy[1]. Wiosną 1164, podczas podróży, poważnie zachorował i niedługo potem zmarł[1]. Początkowo został pochowany poza miastem, jednak na polecenie papieża, jego szczątki przeniesiono do Lukki[1].
Schizma zapoczątkowana przez wybór Wiktora IV trwała do 1178 roku, a lokalnie nawet jeszcze dwa lata dłużej. Jego następcami byli antypapieże: Paschalis III, Kalikst III i Innocenty III[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- K. Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996
- J. M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181, Berlin 1912
- B. Zenker, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130 bis 1159, Würzburg 1964
- I. S. Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and innovations, Cambridge University Press 1990
- Victor IV (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-03-24].