Wiśnia wonna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Antypka)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiśnia wonna
Prunus mahaleb2.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj wiśnia
Gatunek wiśnia wonna
Nazwa systematyczna
Cerasus mahaleb (L.) Mill.
Gard. Dict., ed. 8. n. 4. 1768
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wiśnia wonna, antypka (Cerasus mahaleb) – gatunek z rodziny różowatych z rodzaju wiśnia. Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Prunus mahaleb L. Sp. pl. 1:474. 1753[2]. Rośnie dziko w Europie, środk. i płd. oraz w zach. części Azji, na Kaukazie, w Turkiestanie, Tadżykistan, Kirgistanie, występuje też w Maroku[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew lub drzewo z szeroką koroną, wysokości 3-10 m.
Liście
Drobne, połyskujące, kształtu okrągławego lub jajowatego, ostro zakończone.
Kwiaty
Koloru białego zebrane w baldachach po 3-12 sztuk.
Owoc
Pestkowiec o średnicy 8-10 mm, po dojrzeniu czarny. Miąższ otaczający nasiono cienki i bardzo kwaśny.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek uprawiany do ozdoby dla zadrzewień w parkach oraz jako roślina na żywopłoty. Posiada małe wymagania glebowe i jest odporny na mróz. W Polsce forma hodowana jako krzew ozdobny, lub jako podkładka dla wiśni i czereśni. Szczepione na antypce dają formy karłowate. Z pędów antypki wyrabia się cybuchy do fajek, uchwyty do lasek, ozdobne pudełka. W krajach południowo-wschodniej Europy i w Turcji gatunek ten uprawiany jest jako roślina przyprawowa. Nasiona po wysuszeniu i zmiażdżeniu stosowane są jako przyprawa do wyostrzenia smaku wyrobów cukierniczych. Nasiona mają bardzo silny aromat przypominający zarówno gorzkie migdały i wiśnie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.}