Antyseksualizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Antyseksualizm − termin odnoszący się do poglądów sprzeciwiających się seksualności. Dawniej poglądy tego typu były zazwyczaj uzasadniane religijnie, ale obecnie spotyka się świeckich antyseksualistów, związanych z ruchami takimi jak straight edge i głęboka ekologia. Na końcu XX wieku powstał Międzynarodowy Ruch Antyseksualistyczny (IAM, International Antisexual Movement), a jednym z jego twórców został rosyjski pisarz Jurij Niestierienko. Antyseksualizm sprzeciwia się zazwyczaj także romantycznej miłości[1], traktowanej jako "uzależnienie od osoby"[2].

Antyseksualiści uzasadniają swój sprzeciw wobec seksu argumentami takimi jak:

  • seksualność komplikuje relacje międzyludzkie
  • popęd płciowy jest prymitywnym zwierzęcym instynktem, natomiast ludzie powinni kierować się rozumem.
  • popęd płciowy jest marnotrawstwem energii i pieniędzy, które można zużytkować w sposób bardziej twórczy
  • seks utrudnia rozwój duchowości
  • seks prowadzi do ucisku kobiet przez mężczyzn
  • by zrealizować seksualne pragnienia, ludzie często uciekają się do kłamstwa i przemocy
  • substancje wydzielane w mózgu podczas stosunku działają jak narkotyki
  • seks prowadzi do niekontrolowanej reprodukcji, co jest przyczyną przeludnienia

Niektórzy mężczyźni antyseksualiści poddają się kastracji by ograniczyć swój popęd płciowy (jak Orygenes).

Religie i antyseksualizm[edytuj | edytuj kod]

  • Po II Soborze Watykańskim Kościół zliberalizował swoje podejście do seksu. Ugrupowania, które zostały przy tradycjonalistycznym katolicyzmie (FSSPX, sedewakantyści) uznają, że współżycie jest dozwolone tylko w małżeństwie i jest ukierunkowane na posiadanie potomstwa. W innych formach stanowi grzech.
  • Niektóre wyznania gnostyckie uważały materię za złą i unikały wszystkich form przyjemności cielesnej.
  • Szejkersi, radykalne wyznanie protestanckie powstała w XVIII wieku w Anglii, potępia wszelkie formy seksualności (również prokreację). By utrzymać swoją liczebność, szejkersi adoptowali sieroty.
  • Podobne poglądy głosili rosyjscy skopcy.
  • Wiele kierunków w hinduizmie (np. wisznuizm, gaudija wisznuizm) oraz w buddyzmie głosi konieczność ograniczenia aktywności seksualnej tylko do prokreacji w ramach małżeństwa, a za najwyższy ideał uznaje wyrzeczenie się tej formy aktywności (np. sannjasa).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Zob. np. wywiad, zrobiony przez korespondenta rosyjskiej gazety „Megalopolis News” z Jurijem Niestierienko: Занятия любовью разрушают личность (Uprawiania miłości niszczą osobowość). „Мегаполис-Новости: Еженедельная газета”. 17 (422), s. 4, 26 апреля 2005. Главный редактор Игорь Дудинский. Moskwa: ООО ОИД «Медиа-Пресса» (ros.). 
  2. "Romance is an addiction, just the same as sex. An addiction to a person." (Wpis w dniu 30 kwietnia 2009 roku o godzinie 01:13)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]