Anzelm z Lukki II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Anzelm z Lukki II (ur. 1036, zm. 18 marca 1086 w Mantui) - zwany młodszym lub Anzelmem II (dla odróżnienia od swego wuja, papieża Aleksandra II, po którym objął biskupstwo Lukki)[1] , nosił również przydomek Baduarius (gdyż pochodził z mediolańskiej rodziny Baggio)[1].

Początkowo wbrew zaleceniom papieża Grzegorza VII przyjął inwestyturę z rąk świeckich (od Henryka IV). Żałując tego kroku, złożył godność biskupią i wstąpił do klasztoru kluniackiego, ale został odwołany przez papieża z poleceniem powrotu do diecezji[1].

Gorliwy zwolennik papieża Grzegorza VII i wprowadzanych przez niego reform. Ze względu na silne wsparcie dla ruchu reformatorskiego w Kościele oraz próbę narzucenia rygorystycznej dyscypliny klasztornej, w 1081 większość kanoników odmówiła poddania się wprowadzanym przez niego nowym zasadom, a sam Anzelm został wydalony do opactwa benedyktynów w Polirone w Mantui).

Anzelm poświęcił się ustanawianiu zasad reformy gregoriańskiej i starał się przeciwdziałać antypapieżowi Klemensowi III. Wywarł też znaczący wpływ w sporze o inwestyturę, a także jako spowiednik i duchowy doradca Matyldy z Canossy, w pewnym stopniu również na walkę kierowanych przez nią sił przeciw zwolennikom Henryka IV[1].

Podtrzymywał radykalny pogląd Grzegorza VII, że śmierć w wojnie sprawiedliwej nie tylko zasługuje na status męczeństwa, ale udział w niej może być sam w sobie aktem pokuty[2].

Napisał: Defensio pro Gregorio VII i Contra Guibertum antipapam oraz przypisywane mu mniejsze pisma o ascetycznej treści: Meditationes in Orationem Dominicam, De Salutatione B. M. V., seu de Ave Maria, Super Salve Regina, Meditationes de gestis Domini nostri J. Chr. wierszem[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Michał Nowodworski: Encyklopedja Kościelna podług teologicznej encyklopedji Wetzera i Weltego z licznemi jej dopełnieniami przy współudziale wielu duchownych i świeckich osób wydana przez Ks.Michała Nowodworskiego pod redakcją Ks.D-ra Stefana Biskupskiego (tom I). Warszawa: Drukarnia Czerwińskiego i S-k, 1873, s. 300-301.
  2. Andrew Jotischky: Wyprawy krzyżowe i państwa krzyżowców. Warszawa: Książka i Wiedza, 2007, s. 54-55. ISBN 978-83-051-3482-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]