Aparat Ilizarowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aparat Ilizarowa na nodze

Aparat Ilizarowa - zewnętrzny stabilizator odłamów kostnych stworzony w 1950, a opatentowany w 1951 przez radzieckiego lekarza Gawriiła Ilizarowa.

Aparat składa się z kilku pierścieni, czasem również półpierścieni, połączonych ze sobą teleskopowymi prętami. Pierścienie mocowane są do szkieletu za pomocą drutów Kirschnera. Urządzenie to umożliwia ustawienie i stabilizację odłamów we wszystkich trzech płaszczyznach. Poza tym teleskopowe połączenie pierścieni umożliwia rozsunięcie odłamów i wydłużenie kości dzięki odkrytemu przez Ilizarowa zjawisku osteogenezy dystrakcyjnej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza polska strona o Aparacie Ilizarowa

Wikimedia Commons

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.