Aparat zapłonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aparat zapłonowy

Aparat zapłonowy - urządzenie, którego głównym zadaniem jest podłączanie ("rozdzielanie" stąd zamienna nazwa "rozdzielacz") prądu elektrycznego wysokiego napięcia, który jest wytwarzany w tzw. cewce wysokiego napięcia, do świec poszczególnych cylindrów w silnikach spalinowych.

Typowo jest zrealizowany technicznie przez mechaniczny przełącznik obrotowy wysokiego napięcia, napędzany na ogół od wału silnika lub elementów układu rozrządu. Użycie dość skomplikowanego mechanicznie i elektrycznie rozwiązania z aparatem - rozdzielaczem jest podyktowane uproszczeniem pozostałej części układu. Nawet dla wielocylindrowego układu świec może być użyta jedna cewka zapłonowa z jednym przerywaczem, kolejno podłączana do poszczególnych cylindrów. Wypieranie przerywaczy mechanicznych przez układy elektroniczne i postęp w technologii cewek zapłonowych spowodował, że aparaty zapłonowe są często zastępowane zespołami cewek wysokiego napięcia (np. każdy cylinder ma własną cewkę, cewki są wyzwalane parami lub indywidualnie, itp.). Upraszcza to układy mechaniczne i przy odpowiedniej jakości komponentów elektrycznych i elektronicznych, zwiększa niezawodność układu zapłonowego (brak ruchomych, stykowych i ślizgowych połączeń elektrycznych wysokiego napięcia).

Nieprawidłowe funkcjonowanie aparatu zapłonowego powoduje zakłócenia w pracy silnika. Często powodem nieprawidłowego funkcjonowania aparatu zapłonowego jest zanieczyszczenie bądź nadmierne zużycie poszczególnych jego elementów: najczęściej - kopułki, styku ruchomego czyli tzw. palca rozdzielacza. Czasem problemy powoduje niezamierzona zmiana pozycji lub mocowania aparatu, co zmienia punkty przełączania rozdzielacza względem wału silnika i rozrządu, założone przez producenta silnika (świece wytwarzają iskrę nieco później lub wcześniej w cyklu pracy silnika, niż założono). Przy obsłudze aparatu zapłonowego czy wychodzących z niego do świec przewodów wysokiego napięcia należy przykładać wagę do podłączeń poszczególnych świec z właściwymi stykami aparatu. Zamiana kolejności przewodów powoduje zmianę kolejności podawania iskry do cylindrów, co na ogół drastycznie zaburza pracę silnika, z niemożnością uruchomienia lub potencjalnymi uszkodzeniami w razie rozsynchronizowanego uruchomienia, włącznie.

W starszych rozwiązaniach układu zapłonowego często w aparacie zapłonowym umieszczano przerywacz mechaniczny, jego regulator odśrodkowy, itp. elementy sterujące pracą układu. W nowszych rozwiązaniach w obudowie aparatu zapłonowego umieszczano czasem czujniki położenia wału korbowego itp. elementy.

Wikimedia Commons