Mysz morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Aphrodita aculeata)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mysz morska
Aphrodita aculeata[1]
Linnaeus, 1761
Mysz morska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ pierścienice
Gromada wieloszczety
Podgromada Errantia
Rząd Phyllodocida
Podrząd Aphroditiformia
Rodzina Aphroditidae
Rodzaj Aphrodita
Gatunek Aphrodita aculeata

Mysz morska[2], afrodyta tęczowa, złotorunka[3] (Aphrodita aculeata) – gatunek morskiej pierścienicy zaliczany do wieloszczetów. Pospolity w morzach otaczających Europę – północnej części Oceanu Atlantyckiego, Morzu Północnym, Śródziemnym[2], Adriatyku[4]. Występuje również na wybrzeżach Ameryki Północnej[5].

Ma grzbietobrzusznie spłaszczone ciało o długości 10-20 cm oraz grubości do 4 cm, zbudowane z somitów (dorosłe osobniki mają ich około 40)[5]. Myszy morskie otoczone są po bokach barwnym „futerkiem” miękkich, metalicznie mieniących się szczecinek[3].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Mysz morska jest gatunkiem rozdzielnopłciowym[3]. Prowadzi przydenny tryb życia. Porusza się za pomocą parapodiów, ryjąc w mule drąży kilkucentymetrowe tunele w dnie morskim wwiercając się najpierw głową lub zagrzebując się w mule częścią ciała oczekują na zdobycz. Jest drapieżnikiem specjalizującym się w jedzeniu wolno poruszających się lub osiadłych organizmów. Żywi się małymi bezkręgowcami morskimi, m.in. nereidami oraz młodymi krabami[6]. U myszy morskich często spotyka się kanibalizm[7]. Same stanowią pokarm wielu ryb.

Badania[edytuj | edytuj kod]

Badania Floriana Mumma i Pawła Sikorskiego z Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii wykazały, że mysz morska może pomóc wytwarzać metalowe nanodruciki 100 razy dłuższe niż się to dotąd udawało, w dodatku dużo niższym kosztem. Kanały w szczecinkach pokrywających wieloszczeta można wykorzystać jako formy do galwanicznego osadzania metalu. Przykłada się wówczas do jednego ich końca złotą elektrodę i osadzać jony miedzi lub niklu. Najdłuższe uzyskiwane dotychczas nanodruciki miały długość 0,2 mm, te otrzymane przy wykorzystaniu włosków myszy morskiej aż 2 cm[8].

Przypisy

  1. Aphrodita aculeata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Czesław Jura: Bezkręgowce: Podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.
  3. 3,0 3,1 3,2 Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984. ISBN 83-214-0428-6.
  4. M. Fafandel et.al.. Hemocytes/coelomocytes DNA content in five marine invertebrates: Cell cycles and genome sizes.. „Biologia”. 63, s. 730-736, 2008. 
  5. 5,0 5,1 J. P. Moore. A New Species of Sea-Mouse (Aphrodita hastata) from Eastern Massachusetts.. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 57, s. 294 – 298, 1905 (ang.). 
  6. C. Mettam. On the Feeding Habits of Aphrodita Aculeata and Commensal Polynoids. „Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom”. 60, s. 833-834, 1980 (ang.). 
  7. Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: WSiP, 1990, s. 86. ISBN 8302023744.
  8. Mysz morska pomaga wytwarzać nanodruty. Polska Agencja Pracowa, 2010.